Άκαρδος κοσμικού ήθους!

Ζούσε κάποτε μια γυναίκα η οποία είχε μια καλύβα στην οποία μέσα συντηρούσε έναν μοναχό. Ο μοναχός απομονωμένος διαλογιζόταν εκεί μέσα πολλά χρόνια και ήταν μια νεαρή κοπέλα που του πήγαινε το φαγητό.
Μια μέρα, θέλοντας η γυναίκα να διαπιστώσει αν έχει κάνει κάποια πρόοδο ο μοναχός, ζήτησε από την κοπέλα την ώρα που του πηγαίνει το φαγητό να τον προκαλέσει ερωτικά.
Η κοπέλα φτάνοντας στην καλύβα έδωσε το φαγητό στο μοναχό και αφού αυτός έφαγε, αυτή τον αγκάλιασε σφιχτά όπως της είχε ζητήσει η γυναίκα και τον ρώτησε: "Πως με βρίσκεις;"
Ο μοναχός όμως χωρίς να δείξει την παραμικρή επιθυμία, της είπε παγερά: "Νιώθω σαν το νεκρό δέντρο που είναι ριζωμένο πάνω στον ψυχρό βράχο. Καταχείμωνο χωρίς ίχνος θερμότητας."
Η κοπέλα επέστρεψε και ανέφερε στην γυναίκα ότι συνέβηκε.
"20 χρόνια τον τάιζα, και τελικά αποδείχθηκε πως είναι ένας άκαρδος κοσμικός!", είπε η γυναίκα και με μιας έδιωξε τον μοναχό και έκαψε την καλύβα την οποία του είχε φτιάξει.

从前有位老妇人，建了座茅庵，供着一个禅僧修行多年，并常叫一位少女给这位禅僧送饭。

    一天她想试一试这位修行禅定工夫怎样了，便跟送饭少女嘱咐了几句话叫她这么去做。

    那少女抱住和尚说：“你喜欢我吗？”

    不料那和尚却冷冰冰地用偈语答道：“枯木倚寒岩，三冬无暖气！”

    少女回报了这情形后，老妇人叹了口气说：“想不到我二十年供养，只得个无情俗汉！”她赶走了和尚，放把火把茅庵烧了。