Μια μέρα χωρίς εργασία, μια μέρα χωρίς τροφή

Ο δάσκαλος Baizhang συνήθιζε να κάνεις τις χειρωνακτικές εργασίες μαζί με τους μαθητές του -εργασίες όπως το ξεχορτάριασμα, το κόψιμο των ξύλων και το σκούπισμα. Δεν υπήρχε κάτι το οποίο δεν έκανε. Έτσι συνέχισε ακούραστος μέχρι τα 80 του χρόνια.

Βλέποντας όμως οι μαθητές του πως είναι αρκετά προχωρημένης ηλικίας πλέον και αφού ο δάσκαλος δεν άκουγε τις παροτρύνσεις των μαθητών του να σταματήσει την εργασία, σκέφτηκαν να του κρύψουν τα εργαλεία ώστε να μην μπορεί να τα βρει!
Την μέρα εκείνη ο δάσκαλος όντως δεν μπόρεσε να δουλέψει, αλλά προς έκπληξη των μαθητών δεν θέλησε να φάει κιόλας. Τις επόμενες δυο μέρες επαναλήφθηκε η ίδια ιστορία.

Μη έχοντας άλλα περιθώρια οι μαθητές, πήραν τα εργαλεία από εκεί που τα είχαν κρύψει και τα επανέφεραν στην αρχική τους τοποθεσία. Ο δάσκαλος τα έπιασε και ξεκίνησε πάλι την δουλειά και τότε ήταν που άρχισε να τρώει ξανά. Όταν οι μαθητές του τον ρώτησαν γιατί έτσι, ο δάσκαλος απάντησε: "Αν μια μέρα δεν εργασθείς, δεν δικαιούσαι να φας".

百丈禅师常常与学生们一起劳动，锄草、砍柴、扫地无所不作，直到八十高龄仍然劳作不休。

    学生们见他年纪大了，不堪劳作，劝他休息他又不肯，就想了个法子把他的所有工具都藏了起来。

    这位大师当日没有工作，也就没有吃饭，第二天第三天依然如此。

    学生们无法可施，只好把工具放回了原处。这位大师又工作了，同时也开始吃东西了。学生们问他为什么这样，他说：“一日不作，一日不食。”