Ο παράδεισος του δασκάλου

Ο Tiaoshui Yuntian, ήταν ένας ονομαστός δάσκαλος του Ζεν, ο οποίος κατά καιρούς είχε ζήσει σε πολλά μοναστήρια. Όντας πολύ διαβασμένος και πολύ προχωρημένος στον διαλογισμό, όπου πήγαινε δίδασκε το Ζεν.
Έτσι, όταν έφτιαξε το δικό του μοναστήρι, προσήλθαν πάρα πολλοί μαθητευόμενοι, όμως μιας και δεν είχαν την υπομονή και την απαιτούμενη επιμονή, οι περισσότεροι τα παρατούσαν και έφευγαν. Μη βλέποντας άλλη λύση, ο δάσκαλος Tiaoshui τους ανακοίνωσε πως παραιτείται από ηγούμενος και πρόσταξε όλους να φύγουν και να αναζητήσουν την τύχη τους. Από εκείνη την ημέρα,  τα ίχνη του δασκάλου χαθήκανε.

Τρία χρόνια αργότερα, ένας πρώην μαθητής τον εντόπισε στην περιοχή του Κιότο, κάτω από μια γέφυρα να ζει στην συντροφιά μιας ομάδας άστεγων ζητιάνων. Όταν πλησιάζοντας τον του ζήτησε να τον διδάξει,  ο δάσκαλος με φανερή αποδοκιμασία τον αποπήρε: "Δεν έχεις την απαραίτητη ποιότητα για να γίνεις μαθητής μου."
"Τι ποιότητα είναι αυτή που θα έπρεπε να έχω δάσκαλε;", ρώτησε ο μαθητής.
Ο δάσκαλος τότε του πρότεινε: "Αν καταφέρεις να ζήσεις μαζί μου για τρις ή τέσσερις μέρες, ίσως να μπορώ να σε διδάξω."

Και έτσι, ο μαθητής ντύθηκε ζητιάνος και παρέα με τον δάσκαλο έζησε την πρώτη του μέρα σαν ένας από αυτούς. Την δεύτερη μέρα, ένας από τους ζητιάνους που ζούσε εκεί, πέθανε και έτσι ο δάσκαλος με την συνοδεία του μαθητή του, έφυγαν μεσ' την μεσάνυχτα για να πάνε το πτώμα στην βουνοπλαγιά και εκεί να το θάψουν. Όταν τελείωσαν επέστρεψαν κάτω από την γέφυρα στον υπαίθριο χώρο τους.
Μόλις ο δάσκαλος ξάπλωσε, αμέσως αποκοιμήθηκε βαθιά και ξαναξύπνησε μονάχα όταν ο ήλιος βγήκε. Ο μαθητής όμως, δεν κατάφερε να κλείσει μάτι όλη την νύχτα. Όταν ξημέρωσε, ο δάσκαλος του είπε: "Σήμερα δεν θα χρειαστεί να πάμε να ζητιανέψουμε, γιατί έχουμε ακόμα κάποια αποφάγια που άφησε ο νεκρός μας φίλος." και του έδειξε ένα πιάτο. Στην θέα του τρισάθλιου και βρώμικου σκεύους, του κόπηκε ο όρεξη! Ο μαθητής δεν κατάφερε να φάει ούτε μπουκιά.

Τότε ο δάσκαλος του είπε: "Σου είχα πει, πως εσύ δεν μπορείς να μαθητεύσεις δίπλα μου. Αυτόν εδώ τον παράδεισο, εσύ δεν μπορείς να τον δεχτείς. Γύρνα καλύτερα στον κόσμο σου! Σε παρακαλώ όμως, μην αποκαλύψεις σε άλλους που βρίσκομαι γιατί εμείς οι άνθρωποι του παραδείσου δεν απολαμβάνουμε να μας ενοχλούν!"

Ο μαθητής κλαίγοντας γονάτισε και είπε: "Δάσκαλε, να προσέχετε! Στα αλήθεια φαίνεται πως δεν έχω την κατάλληλη ποιότητα για να μαθητεύσω δίπλα σας, γιατί αυτό τον παράδεισο σας, εγώ ούτε που τον βλέπω!"

挑水云水僧，是一位有名的禅师，曾在好几个丛林禅院住过，可以说饱参饱学，并在各地教过禅人。

他所主持的这一个禅院，因此吸引了太多的僧信学徒，但这些学生往往不能忍苦耐劳，半途而废，使他不得不对他们表示，他将辞去教席，并劝他们解散，各奔前程。此后，谁也没有发现挑水禅师的行踪。

三年后，他的一位门人发现他在京都的一座桥下，与一些乞丐生活在一起，这位门人立即恳求挑水禅师给他开示。
挑水禅师不客气的告诉他：‘你没有资格接受我的指导。’

门徒问道：‘要怎样我才能有资格呢？’

挑水禅师道：‘如果你能像我一样在桥下过上三、五天的时间，我也许可以教你。’

于是，这名门人弟子扮成乞丐模样，与挑水禅师共度了一天乞丐的生活。第二天，乞丐群中死了一人，挑水禅师于午夜时分伙同这位学生将尸体搬至山边埋了，事完之后，仍然回到桥下他们的寄身之处。

挑水倒身便睡，一直睡到天亮，但他这位学生却始终未能入眠。天明之后，挑水禅师对门入说道：‘今天不必出去乞食了，我们那位死了的同伙还剩一些食物在那儿。’然而这位门人看到那肮脏的碗盘，却是一口也吞咽不下去。

挑水禅师不客气的说道：‘我曾说你无法跟我学习，这里的天堂，你无法享受，你还是回到你的人间吧！请不要把我的住处告诉别人，因为天堂净土的人，不望有别人的打扰！’

门人哭着跪下来，诉说道：‘老师！你珍重吧！弟子确实没有资格跟你学习，因为你的天堂，弟子无法领会！’