Οι φυλλωσιές είναι πράσινες και τα άνθη κόκκινα

Μια μέρα ο δάσκαλος Ikkyū ρώτησε τον Murata Shukō (ο οποίος ιστορικά είναι ένας από τους σημαντικότερους διαμορφωτές της Ιαπωνικής τελετής του τσαγιού):
"Τι πρέπει να τηρεί κανείς όταν πίνει τσάι;"
Ο Murata Shukō απάντησε: "Πρωτίστως να έχει μελετήσει το κλασσικό έργο "Περί του Τσαγιού και των επιπτώσεων του στην υγεία" (Kissa Yojoki) του Myōan Eisai o οποίος ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το Ζεν (και το τσάι) στην Ιαπωνία. Πρέπει να πίνει το τσάι κανείς με στόχο την καλή υγεία."
Αφού άκουσε τα παραπάνω, ο δάσκαλος Ikkyu απήγγειλε το κλασσικό Κοάν "Πάνε για Τσάι" του δασκάλου Joshu και τότε τον ξαναρώτησε: "Σχετικά με το Κοάν <Πάνε για Τσάι> του δασκάλου Joshu, τι γνώμη έχεις;"

Ο Murata, σιωπηλός και με τα δύο του χέρια κρατούσε το πολυλατρεμένο φλιτζάνι και ενώ ήταν έτοιμος να πιει μια γουλιά, ο δάσκαλος Ikkyu σήκωσε το ραβδί του και βγάζοντας μια δυνατή κραυγή το κατέβασε πάνω στο φλιτζάνι που ο Murata κρατούσε ευλαβικά, σπάζοντας το σε θρύψαλα!
Ο Murata έμεινε ακίνητος και λίγες στιγμές αργότερα -αφού υποκλίθηκε στον δάσκαλο- αποχώρησε. Πάνω που είχε φτάσει στην έξοδο του μοναστηριού, ο δάσκαλος Ikkyu τον φώναξε πίσω: "Murata!"
"Μάλιστα δάσκαλε", αποκρίθηκε ο Murata και επέστρεψε πίσω στη αίθουσα που καθόταν ο δάσκαλος.

"Προ ολίγου σου ζήτησα να μου πεις ποια είναι η σωστή (διανοητική) στάση (και τελετή) όταν πίνουμε τσάι. Πως βλέπεις το να εγκαταλείψει κανείς όλες τις επιτηδεύσεις και με ένα τελείως ακίνητο νου (Mushin) απλά να πιει τσάι;"

"Οι φυλλωσιές είναι πράσινες, και τα άνθη κόκκινα", απάντησε γαλήνια ο Murata.
(Μέσα στην έκφραση αυτή διαφαίνεται η συνειδητοποίηση πως η μορφή είναι κενότητα και πως τον κόσμο μπορεί κανείς να τον γευτεί μόνο όταν τον βλέπει για αυτό που είναι και τίποτα άλλο.)


一日，一休问他：“要以怎样的规矩吃茶呢？”珠光回答：“学习第一个把禅引进日本的荣西禅师的《吃茶养生记》，为健康而吃茶。”这时，一休就给他讲了“赵州吃茶去”的公案，然后问他说：“关于赵州"吃茶去"的回答，你有何看法？”珠光默默地捧起自己心爱的茶碗，正准备喝的一刹那，一休突然举起铁如意棒，大喝一声将珠光手里的茶碗打得粉碎。

珠光一动不动，过了一会便向一休行礼离座。走到玄关时，一休叫了声：“珠光！""是！”珠光答应后转过身来。“刚才我问你吃茶的规矩，但如果抛开规矩无心地吃时将如何？”

珠光静静地回答：“柳绿花红。”

佛法并非有什么特别的形式，她存在于每日的生活之中。对于茶人来说，佛法就存在于茶汤之中，别无他求。这就是"茶禅一味"的境地。