Κάποτε, ο άρχοντας Ding συνάντησε τρεις μοναχούς πάνω σε μια γέφυρα. Τότε ο ένας εξ'αυτών γύρισε και του είπε: "Πως άραγε είναι τα τρίσβαθα του ποταμού της γνώσης του Ζεν; Πρέπει να τα διερευνήσει κανείς ως τον πάτο!"
Ξαφνικά ο Ding τον άρπαξε, έτοιμος να τον πετάξει μέσα στο ποτάμι! Βλέποντας τον, οι άλλοι δυο προσπάθησαν να το μεταπείσουν: "Σας παρακαλούμε, μην του θυμώνετε! Μην τον πετάξετε στο ποτάμι!"
Με μια κίνηση ο Ding τον άφησε λέγοντας: "Αν δεν ήταν αυτοί οι δυο, σήμερα θα σε είχα βάλει να το διερευνήσεις ως τον πάτο!"
有一次，定上座在桥边碰到三位僧人，其中一人问他：“如何是禅河深处，须穷到底？”定上座便一把抓住这人，就要扔下桥去。其余二人连忙劝他：“请您别生气，别把他扔到河里去。”定上座停下手来说：“要不是看这两位的面子，今天定要你穷到底！
Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011
Καταρράκτης
Μια μέρα ο αυτοκρατορικός ακόλουθος Wang συνάντησε τον δάσκαλο LinJi στο μοναστήρι του. Τότε ο ακόλουθος Wang ρώτησε το LinJi: "Με τι ασχολούνται εδώ οι μοναχοί; Μελετάνε τις γραφές;"
Ο LinJi απάντησε αρνητικά "όχι". "Μήπως εξασκούνται στο Ζεν;", ξαναρώτησε ο ακόλουθος Wang. "Ούτε", απάντησε ο δάσκαλος LinJi. Ο ακόλουθος τότε προβληματισμένος αναρωτήθηκε: "Εάν δεν μελετούν τις γραφές και δεν μαθαίνουν Ζεν, τότε τι κάνουνε εδώ;"
Ο LinJi απάντησε: "Εδώ τους διδάσκω πώς να γίνουν Βούδες και Πατριάρχες". Απογοητευμένος ο ακόλουθος είπε: "Όσο πολύτιμη και να είναι η χρυσόσκονη, όταν μπει στα μάτια προκαλεί καταρράκτη."
Ο LinJi τότε σχολίασε: "Δεν περίμενα να καταλάβεις. Είσαι άνθρωπος κοσμικού φρονήματος."
一日，临济和王常侍来到僧堂。王常侍问临济道：“这一堂和尚还看经吗？”临济答：“不看经。”王常侍问：“还学禅吗？”临济答：“不学禅。”王常侍说：“既不看经，也不学禅，究竟在干什么？”临济答道：“都叫他们成佛作祖去！”王常侍说： “金屑虽珍贵，落眼即成翳。”临济说：“你不懂，是个俗汉子。
Ο LinJi απάντησε αρνητικά "όχι". "Μήπως εξασκούνται στο Ζεν;", ξαναρώτησε ο ακόλουθος Wang. "Ούτε", απάντησε ο δάσκαλος LinJi. Ο ακόλουθος τότε προβληματισμένος αναρωτήθηκε: "Εάν δεν μελετούν τις γραφές και δεν μαθαίνουν Ζεν, τότε τι κάνουνε εδώ;"
Ο LinJi απάντησε: "Εδώ τους διδάσκω πώς να γίνουν Βούδες και Πατριάρχες". Απογοητευμένος ο ακόλουθος είπε: "Όσο πολύτιμη και να είναι η χρυσόσκονη, όταν μπει στα μάτια προκαλεί καταρράκτη."
Ο LinJi τότε σχολίασε: "Δεν περίμενα να καταλάβεις. Είσαι άνθρωπος κοσμικού φρονήματος."
一日，临济和王常侍来到僧堂。王常侍问临济道：“这一堂和尚还看经吗？”临济答：“不看经。”王常侍问：“还学禅吗？”临济答：“不学禅。”王常侍说：“既不看经，也不学禅，究竟在干什么？”临济答道：“都叫他们成佛作祖去！”王常侍说： “金屑虽珍贵，落眼即成翳。”临济说：“你不懂，是个俗汉子。
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Εξαρτάται πως θα το δεις!
Ζούσε κάποτε μια ηλικιωμένη γυναίκα που της είχε βγει το παρατσούκλι "κλαψιάρα". Η γυναίκα αυτή, όποτε ο καιρός ήταν βροχερός, έκλαιγε ασταμάτητα, όμως το ίδιο έκανε και όταν ο καιρός ήταν καλός!
Ένας μοναχός την ρώτησε λοιπόν γιατί κλαίει και τότε η γυναίκα αυτή του απάντησε:
"Έχω δυο κόρες. Την μεγάλη μου την πάντρεψα με έναν παπουτσά, ενώ την μικρότερη με έναν ομπρελά. Όταν ο καιρός είναι καλός, σκέφτομαι την μικρή μου που δεν θα της αγοράζει κανείς τις ομπρέλες. Απ' την άλλη, όταν βρέχει, σκέφτομαι την καημένη την μεγάλη κόρη μου που πουλάει παπούτσια και στεναχωριέμαι που δεν έχει δουλειά. Έτσι, καθημερινά κλαίω για τις δυο κόρες μου."
Ο μοναχός τότε της πρότεινε: "Γιατί δεν σκέφτεσαι την μεγάλη σου την κόρη όταν ο καιρός είναι καλός -που σίγουρα οι πωλήσεις παπουτσιών θα πηγαίνουν καλά-, και την μικρή σου κόρη όταν βρέχει, τότε που ο κόσμος αγοράζει ομπρέλες;"
Έτσι η γυναίκα έμαθε να είναι χαρούμενη είτε ο καιρός είναι καλός είτε βροχερός και από την ημέρα εκείνη το παρατσούκλι της έγινε "η γελαστή κυρά"!
有一位绰号“哭婆”的老婆婆，下雨她哭，天晴她也哭。
一位禅师问她为什么而哭。
她说：“我有两个女儿，大女儿嫁给了卖鞋的，二女儿嫁给了卖伞的。天晴时，我就想到卖伞的小女儿一定没法过日子；下雨时，我就想到大女儿的鞋一定卖不出去。因此我天天为她们流眼泪”
禅师开导她说：“你不妨天晴时就想到大女儿的鞋店生意一定很好，下雨时就想到小女儿的伞一定畅销。”
老太婆一下想通了：“对啊。”
从此，哭婆无论天晴还是下雨总是笑嘻嘻的，哭婆变成了笑婆。
Ένας μοναχός την ρώτησε λοιπόν γιατί κλαίει και τότε η γυναίκα αυτή του απάντησε:
"Έχω δυο κόρες. Την μεγάλη μου την πάντρεψα με έναν παπουτσά, ενώ την μικρότερη με έναν ομπρελά. Όταν ο καιρός είναι καλός, σκέφτομαι την μικρή μου που δεν θα της αγοράζει κανείς τις ομπρέλες. Απ' την άλλη, όταν βρέχει, σκέφτομαι την καημένη την μεγάλη κόρη μου που πουλάει παπούτσια και στεναχωριέμαι που δεν έχει δουλειά. Έτσι, καθημερινά κλαίω για τις δυο κόρες μου."
Ο μοναχός τότε της πρότεινε: "Γιατί δεν σκέφτεσαι την μεγάλη σου την κόρη όταν ο καιρός είναι καλός -που σίγουρα οι πωλήσεις παπουτσιών θα πηγαίνουν καλά-, και την μικρή σου κόρη όταν βρέχει, τότε που ο κόσμος αγοράζει ομπρέλες;"
Έτσι η γυναίκα έμαθε να είναι χαρούμενη είτε ο καιρός είναι καλός είτε βροχερός και από την ημέρα εκείνη το παρατσούκλι της έγινε "η γελαστή κυρά"!
有一位绰号“哭婆”的老婆婆，下雨她哭，天晴她也哭。
一位禅师问她为什么而哭。
她说：“我有两个女儿，大女儿嫁给了卖鞋的，二女儿嫁给了卖伞的。天晴时，我就想到卖伞的小女儿一定没法过日子；下雨时，我就想到大女儿的鞋一定卖不出去。因此我天天为她们流眼泪”
禅师开导她说：“你不妨天晴时就想到大女儿的鞋店生意一定很好，下雨时就想到小女儿的伞一定畅销。”
老太婆一下想通了：“对啊。”
从此，哭婆无论天晴还是下雨总是笑嘻嘻的，哭婆变成了笑婆。
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
Δάσκαλε με ξεχάσατε!
Ο TangChaoLongTanChongXin, ακολουθούσε πάντα τον περιφερόμενο αναχωρητή δάσκαλο του, τον TianHuangDaoWu. Για πολλά χρόνια, έκανε τα θελήματα του δασκάλου κουβαλώντας νερό, κόβοντας ξύλα, μαγειρεύοντας φαγητό και φτιάχνοντας την σούπα, όμως πότε του ο δάσκαλος δεν του παρέδωσε κάποια διδασκαλία.
Μια μέρα ο μαθητής του είπε: "Δάσκαλε! Περάσαν πολλά χρόνια απ'όταν γίνατε αναχωρητής και εγώ πάντα σας ακολουθούσα. Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια, ούτε μια φορά δεν μου διδάξετε κάποια ανώτερη αλήθεια! Σας παρακαλώ δάσκαλε, λυπηθείτε με και διδάξτε και σε μένα την μέθοδο της πνευματικής προόδου!"
Ο δάσκαλος μόλις το άκουσε αυτό απάντησε: "Αυτό που μόλις είπες για μένα, πραγματικά με αδικεί. Για σκέψου και θα δεις: Απ' την ημέρα που αρχίσαμε να περιπλανόμαστε, δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να παρέλειψα να σου διδάξω κάτι σχετικό με την πνευματική πρόοδο."
Ο μαθητής δεν ικανοποιήθηκε από την απάντηση του δασκάλου του. "Ο μαθητής σας είναι λίγο χαζός δάσκαλε. Δεν καταλαβαίνω ποιες είναι οι διδασκαλίες για τις οποίες μιλάτε".
Ο δάσκαλος είπε: "Όταν μου έφτιαχνες τσάι, εγώ το έπινα. Όταν μου έδινες φαγητό, εγώ το έπαιρνα από τα χέρια σου και το έτρωγα. Όταν δήλωνες τον σεβασμό σου απέναντι μου, εγώ κουνούσα το κεφάλι μου αποδεχόμενος την τιμή. Βλέπεις καμία περίσταση στην οποία ήμουν αμελής και διστακτικός στο να σου υποδείξω την πνευματική οδό;"
Ο μαθητής με μιας κατάλαβε!
Από αυτή την συνομιλία μεταξύ μαθητή και δασκάλου, μπορούμε να καταλάβουμε πως το Ζεν δεν είναι άλλο από την ίδια την ζωή. Η καθημερινότητα, με όλες αυτές τις υποχρεώσεις της, κρύβει μέσα της άπειρες βουδιστικές διδασκαλίες.
茶饭禅
唐朝龙潭崇信禅师，跟随天皇道悟禅师出家，数年之中，打柴炊爨，挑水作羹，不曾得到道悟禅师一句半语的法要。一天乃向师父说：‘师父！弟子自从跟您出家以来，已经多年了。可是一次也不曾得到您的开示，请师父慈悲，传授弟子修道的法要吧！’
道悟禅师听后立刻回答道：‘你刚才讲的话，好冤枉师父啊！你想想看，自从你跟随我出家以来，我未尝一日不传授你修道的心要。’
‘弟子愚笨，不知您传授给我什么？’崇信讶异的问。
‘你端茶给我，我为你喝；你捧饭给我，我为你吃；你向我合掌，我就向你点头。我何尝一日懈怠，不都在指示心要给你吗！’崇信禅师听了，当下顿然开悟。
从这一则师徒问答之中。可以了解禅就是生活。日常生活的搬柴运水，喝茶吃饭，无不蕴藏无限的禅机。
Μια μέρα ο μαθητής του είπε: "Δάσκαλε! Περάσαν πολλά χρόνια απ'όταν γίνατε αναχωρητής και εγώ πάντα σας ακολουθούσα. Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια, ούτε μια φορά δεν μου διδάξετε κάποια ανώτερη αλήθεια! Σας παρακαλώ δάσκαλε, λυπηθείτε με και διδάξτε και σε μένα την μέθοδο της πνευματικής προόδου!"
Ο δάσκαλος μόλις το άκουσε αυτό απάντησε: "Αυτό που μόλις είπες για μένα, πραγματικά με αδικεί. Για σκέψου και θα δεις: Απ' την ημέρα που αρχίσαμε να περιπλανόμαστε, δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να παρέλειψα να σου διδάξω κάτι σχετικό με την πνευματική πρόοδο."
Ο μαθητής δεν ικανοποιήθηκε από την απάντηση του δασκάλου του. "Ο μαθητής σας είναι λίγο χαζός δάσκαλε. Δεν καταλαβαίνω ποιες είναι οι διδασκαλίες για τις οποίες μιλάτε".
Ο δάσκαλος είπε: "Όταν μου έφτιαχνες τσάι, εγώ το έπινα. Όταν μου έδινες φαγητό, εγώ το έπαιρνα από τα χέρια σου και το έτρωγα. Όταν δήλωνες τον σεβασμό σου απέναντι μου, εγώ κουνούσα το κεφάλι μου αποδεχόμενος την τιμή. Βλέπεις καμία περίσταση στην οποία ήμουν αμελής και διστακτικός στο να σου υποδείξω την πνευματική οδό;"
Ο μαθητής με μιας κατάλαβε!
Από αυτή την συνομιλία μεταξύ μαθητή και δασκάλου, μπορούμε να καταλάβουμε πως το Ζεν δεν είναι άλλο από την ίδια την ζωή. Η καθημερινότητα, με όλες αυτές τις υποχρεώσεις της, κρύβει μέσα της άπειρες βουδιστικές διδασκαλίες.
茶饭禅
唐朝龙潭崇信禅师，跟随天皇道悟禅师出家，数年之中，打柴炊爨，挑水作羹，不曾得到道悟禅师一句半语的法要。一天乃向师父说：‘师父！弟子自从跟您出家以来，已经多年了。可是一次也不曾得到您的开示，请师父慈悲，传授弟子修道的法要吧！’
道悟禅师听后立刻回答道：‘你刚才讲的话，好冤枉师父啊！你想想看，自从你跟随我出家以来，我未尝一日不传授你修道的心要。’
‘弟子愚笨，不知您传授给我什么？’崇信讶异的问。
‘你端茶给我，我为你喝；你捧饭给我，我为你吃；你向我合掌，我就向你点头。我何尝一日懈怠，不都在指示心要给你吗！’崇信禅师听了，当下顿然开悟。
从这一则师徒问答之中。可以了解禅就是生活。日常生活的搬柴运水，喝茶吃饭，无不蕴藏无限的禅机。
Τον θησαυρό σου τον κουβαλάς πάντα
Ο HuiHai, κάποτε πήγε να μαθητεύσει δίπλα στον δάσκαλο MaZu, ο οποίος τον ρώτησε: "Γιατί έρχεσαι εδώ;"
"Έρχομαι αναζητώντας την διδασκαλία του Βούδα", απάντησε ο HuiHai.
Ο MaZu του είπε: "Δεν έχω τίποτα να σου δώσω! Τι διδασκαλία μου λες; Έχεις τον δικό σου θησαυρό και εσύ τον πετάς. Τι πας να πετύχεις;"
Ο HuiHai προβληματισμένος τον ρώτησε: "Για ποιο θησαυρό μου λέτε;"
Ο MaZu ξαναπάντησε: "Αυτός που σήμερα στέκεται μπροστά μου και με ρωτάει, αυτός είναι ο θησαυρός σου. Όλα τα έχεις, τίποτα δεν σου λείπει. Τι νομίζεις πως μπορείς να κερδίζεις ψάχνοντας γύρω σου;"
Τότε ο HuiHai κατάλαβε ποια είναι η πραγματική του φύση και χαρούμενος, τον ευχαρίστησε.
大珠慧海禅师初参马祖的时候。马祖问他：“来此何事？”他说：“来求佛法。”
马祖说：“我这里一物也无。来求什么佛法？自家宝藏不顾。抛家散走什么？”
大珠说：“哪个是慧海自家宝藏？”马祖说：“如今问我者就是你的宝藏，一切俱足，更无欠少，何需外求？”
大珠于此自识本心。踊跃谢礼。
"Έρχομαι αναζητώντας την διδασκαλία του Βούδα", απάντησε ο HuiHai.
Ο MaZu του είπε: "Δεν έχω τίποτα να σου δώσω! Τι διδασκαλία μου λες; Έχεις τον δικό σου θησαυρό και εσύ τον πετάς. Τι πας να πετύχεις;"
Ο HuiHai προβληματισμένος τον ρώτησε: "Για ποιο θησαυρό μου λέτε;"
Ο MaZu ξαναπάντησε: "Αυτός που σήμερα στέκεται μπροστά μου και με ρωτάει, αυτός είναι ο θησαυρός σου. Όλα τα έχεις, τίποτα δεν σου λείπει. Τι νομίζεις πως μπορείς να κερδίζεις ψάχνοντας γύρω σου;"
Τότε ο HuiHai κατάλαβε ποια είναι η πραγματική του φύση και χαρούμενος, τον ευχαρίστησε.
大珠慧海禅师初参马祖的时候。马祖问他：“来此何事？”他说：“来求佛法。”
马祖说：“我这里一物也无。来求什么佛法？自家宝藏不顾。抛家散走什么？”
大珠说：“哪个是慧海自家宝藏？”马祖说：“如今问我者就是你的宝藏，一切俱足，更无欠少，何需外求？”
大珠于此自识本心。踊跃谢礼。
Το φεγγάρι
Ο δάσκαλος LiangKuan ζούσε πολύ απλοϊκά σε μια καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού. Ένα βράδυ, πάνω που ο δάσκαλος είχε βγει έξω, ένας κλέφτης κατέφθασε και μπήκε στην καλύβα του. Για κακή τύχη του κλέφτη όμως, το σπίτι δεν είχε τίποτα που να αξίζει να πάρει μαζί του.
Καθώς απογοητευμένος ο κλέφτης ετοιμαζόταν να φύγει, μπήκε στην καλύβα ο δάσκαλος και σαν είδε τον κλέφτη του είπε: "Κρίνοντας από το παρουσιαστικό σου, πρέπει να έκανες μεγάλο δρόμο για να έρθεις εδώ. Πώς μπορώ να σε αφήσω να φύγεις με άδεια χέρια λοιπόν;"
Λέγοντας αυτά, έβγαλε το παλτό του και του το έδωσε! "Είναι κρύα η νύχτα. Πάρε αυτό το ρούχο σαν δώρο και φόρεσε το". Ο κλέφτης φόρεσε το παλτό και έφυγε.
Όταν αργότερα ο δάσκαλος κάθισε για να διαλογιστεί, έπεσε το βλέμμα του στο πανέμορφο φεγγάρι που έλαμπε έξω από το παράθυρο. "Φτωχέ μου φίλε!", μουρμούρισε. "Τι κρίμα που δεν είχα τρόπο να ξεκρεμάσω το φεγγάρι και να σου το δώσω".
良宽禅师住在山脚下一所茅屋里，生活过得极简单。
一天晚上，在他外出的当儿，小偷‘光顾’了他的茅庐，结果发现没有一样东西值得一偷。
良宽回来时，小偷正要离去。他对这位仁兄说：“看样子你好像远道跋涉而来，怎么能空手回去？”说着他把自已的外衣脱下来：“夜凉了，把这件衣服当作礼物披上吧。”小偷披了衣服就走了。
他坐下来参禅，看到窗外夜空中挂着一轮美丽的月亮。“可怜的家伙”他沉吟道，“可惜这月亮不能也送给他。”
Καθώς απογοητευμένος ο κλέφτης ετοιμαζόταν να φύγει, μπήκε στην καλύβα ο δάσκαλος και σαν είδε τον κλέφτη του είπε: "Κρίνοντας από το παρουσιαστικό σου, πρέπει να έκανες μεγάλο δρόμο για να έρθεις εδώ. Πώς μπορώ να σε αφήσω να φύγεις με άδεια χέρια λοιπόν;"
Λέγοντας αυτά, έβγαλε το παλτό του και του το έδωσε! "Είναι κρύα η νύχτα. Πάρε αυτό το ρούχο σαν δώρο και φόρεσε το". Ο κλέφτης φόρεσε το παλτό και έφυγε.
Όταν αργότερα ο δάσκαλος κάθισε για να διαλογιστεί, έπεσε το βλέμμα του στο πανέμορφο φεγγάρι που έλαμπε έξω από το παράθυρο. "Φτωχέ μου φίλε!", μουρμούρισε. "Τι κρίμα που δεν είχα τρόπο να ξεκρεμάσω το φεγγάρι και να σου το δώσω".
良宽禅师住在山脚下一所茅屋里，生活过得极简单。
一天晚上，在他外出的当儿，小偷‘光顾’了他的茅庐，结果发现没有一样东西值得一偷。
良宽回来时，小偷正要离去。他对这位仁兄说：“看样子你好像远道跋涉而来，怎么能空手回去？”说着他把自已的外衣脱下来：“夜凉了，把这件衣服当作礼物披上吧。”小偷披了衣服就走了。
他坐下来参禅，看到窗外夜空中挂着一轮美丽的月亮。“可怜的家伙”他沉吟道，“可惜这月亮不能也送给他。”
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Το εκατοστό πρόβατο
Τα παλιά τα χρόνια ζούσε ένας πλούσιος ο οποίος από την στιγμή που κατάφερε και απέκτησε τα πρώτα του ενενήντα-εννέα πρόβατα, ζούσε για την ημέρα που θα έβρισκε εκείνο το ένα που θα τα έκανε εκατό!
Μια νύχτα, καθώς στριφογύριζε ανήσυχος στον κρεβάτι του, θυμήθηκε πως στο βουνό πίσω από το χωριό του, υπήρχε ένα μοναστήρι, και στο μοναστήρι μέσα ζούσε ένας φτασμένος μοναχός ο οποίος και είχε ένα πρόβατο. Έτσι, την επόμενη μέρα πρωί πρωί, ξεκίνησε για να πάει να παρακαλέσει τον μοναχό μπας και του δώσει το πρόβατο του!
Την στιγμή που έφτασε, ο μοναχός καθόταν με κλειστά τα μάτια και διαλογιζόταν. Δίχως να τα ανοίξει, του είπε με ήρεμη φωνή: "Φύγε".
Πέρασε ένας μήνας και ο πλούσιος επέστρεψε για να ξανασυναντήσει τον μοναχό. Όταν ο μοναχός τον είδε μπροστά του, ο πλούσιος έδειχνε βαθιά προβληματισμένος και θλιμμένος. Τότε τον ρώτησε: "Τι συμβαίνει, και είσαι τόσο ανήσυχος;" ο πλούσιος απάντησε χαμογελώντας: "Πλέον έχω εκατόν πέντε πρόβατα, όμως προβληματίζομαι. Πως θα καταφέρω να τα κάνω διακόσια;". Ο μοναχός δίχως να πει τίποτα, πήγε και του έφερε μια κούπα τσάι την οποία και του παρέδωσε στο χέρι.
Μόλις ο πλούσιος ήπιε μια γουλιά, αμέσως φώναξε: "Μα γιατί το τσάι είναι τόσο αλμυρό;"
Ο μοναχός γαλήνια του απάντησε: "στην πραγματικότητα, εσύ είσαι αυτός που πάντα δίνει στον εαυτό του να πιει αλμυρά πράγματα!"
Στον κόσμο μας υπάρχουν πολλά πράγματα που μας τραβάνε, άπειροι πειρασμοί. Το να ξέρει κανείς τι χρειάζεται, είναι ένστικτο. Το να ξέρει όμως κανείς τι δεν χρειάζεται, αυτό είναι σοφία.
Ένας φιλόσοφος είπε κάποτε: Η πραγματική ευτυχία δεν κερδίζεται μέσα από τον πολλαπλασιασμό των αποκτημάτων μας, αλλά από την ελάττωση των επιθυμιών μας.
Η ευτυχία βρίσκεται στο να είμαστε ευγνώμονες για την καλή μας τύχη. Αν το ποτήρι της ζωής μας, είναι σκέτο αλατόνερο, τότε δεν πρόκειται ποτέ να γευτούμε κάτι που να είναι γλυκό.
古时候有个财主，从拥有九十九只羊的那一天起，就眼巴巴地盼望着能再添上一只羊，好凑够一百只。
一天深夜，他辗转反侧之际，忽然想起村后山上的寺院里有一位得道的禅师养了一只羊。于是，第二天一大早，财主便前去恳求禅师将那只羊让给自己。当时，禅师正闭目静思，眼皮也没有动一下，只淡淡地说：“牵走吧！”
一个月之后，财主又来求见禅师。禅师见他愁眉苦脸，问他为何如此心焦？财主苦笑着说：“现在我已经有了一百零五只羊了，我什么时候才能拥有两百只羊呢？”禅师默默无言，转身端来一杯水，递到他的手中。
财主刚喝了一口，便大叫起来：“这茶水为什么这么咸啊？”禅师不动声色，只冷冷地说：“其实，你给自己喝的也一直是咸水呀！”
点评：世间值得人们喜爱的东西实在太多，面对太多太多的诱惑，明白自己需要什么只是本能，而明白自己不需要什么才是人生的智慧。
一位哲人说过：真正的幸福并非所拥有的多，而是所求的少。幸福常驻在一颗常常感恩、时时惜福的心境里。
在人生的杯子里，如果注满的都是咸水，那就永远品尝不出幸福的甘甜！
Μια νύχτα, καθώς στριφογύριζε ανήσυχος στον κρεβάτι του, θυμήθηκε πως στο βουνό πίσω από το χωριό του, υπήρχε ένα μοναστήρι, και στο μοναστήρι μέσα ζούσε ένας φτασμένος μοναχός ο οποίος και είχε ένα πρόβατο. Έτσι, την επόμενη μέρα πρωί πρωί, ξεκίνησε για να πάει να παρακαλέσει τον μοναχό μπας και του δώσει το πρόβατο του!
Την στιγμή που έφτασε, ο μοναχός καθόταν με κλειστά τα μάτια και διαλογιζόταν. Δίχως να τα ανοίξει, του είπε με ήρεμη φωνή: "Φύγε".
Πέρασε ένας μήνας και ο πλούσιος επέστρεψε για να ξανασυναντήσει τον μοναχό. Όταν ο μοναχός τον είδε μπροστά του, ο πλούσιος έδειχνε βαθιά προβληματισμένος και θλιμμένος. Τότε τον ρώτησε: "Τι συμβαίνει, και είσαι τόσο ανήσυχος;" ο πλούσιος απάντησε χαμογελώντας: "Πλέον έχω εκατόν πέντε πρόβατα, όμως προβληματίζομαι. Πως θα καταφέρω να τα κάνω διακόσια;". Ο μοναχός δίχως να πει τίποτα, πήγε και του έφερε μια κούπα τσάι την οποία και του παρέδωσε στο χέρι.
Μόλις ο πλούσιος ήπιε μια γουλιά, αμέσως φώναξε: "Μα γιατί το τσάι είναι τόσο αλμυρό;"
Ο μοναχός γαλήνια του απάντησε: "στην πραγματικότητα, εσύ είσαι αυτός που πάντα δίνει στον εαυτό του να πιει αλμυρά πράγματα!"
Στον κόσμο μας υπάρχουν πολλά πράγματα που μας τραβάνε, άπειροι πειρασμοί. Το να ξέρει κανείς τι χρειάζεται, είναι ένστικτο. Το να ξέρει όμως κανείς τι δεν χρειάζεται, αυτό είναι σοφία.
Ένας φιλόσοφος είπε κάποτε: Η πραγματική ευτυχία δεν κερδίζεται μέσα από τον πολλαπλασιασμό των αποκτημάτων μας, αλλά από την ελάττωση των επιθυμιών μας.
Η ευτυχία βρίσκεται στο να είμαστε ευγνώμονες για την καλή μας τύχη. Αν το ποτήρι της ζωής μας, είναι σκέτο αλατόνερο, τότε δεν πρόκειται ποτέ να γευτούμε κάτι που να είναι γλυκό.
古时候有个财主，从拥有九十九只羊的那一天起，就眼巴巴地盼望着能再添上一只羊，好凑够一百只。
一天深夜，他辗转反侧之际，忽然想起村后山上的寺院里有一位得道的禅师养了一只羊。于是，第二天一大早，财主便前去恳求禅师将那只羊让给自己。当时，禅师正闭目静思，眼皮也没有动一下，只淡淡地说：“牵走吧！”
一个月之后，财主又来求见禅师。禅师见他愁眉苦脸，问他为何如此心焦？财主苦笑着说：“现在我已经有了一百零五只羊了，我什么时候才能拥有两百只羊呢？”禅师默默无言，转身端来一杯水，递到他的手中。
财主刚喝了一口，便大叫起来：“这茶水为什么这么咸啊？”禅师不动声色，只冷冷地说：“其实，你给自己喝的也一直是咸水呀！”
点评：世间值得人们喜爱的东西实在太多，面对太多太多的诱惑，明白自己需要什么只是本能，而明白自己不需要什么才是人生的智慧。
一位哲人说过：真正的幸福并非所拥有的多，而是所求的少。幸福常驻在一颗常常感恩、时时惜福的心境里。
在人生的杯子里，如果注满的都是咸水，那就永远品尝不出幸福的甘甜！
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)