Το μοσχαράκι έγινε άφαντο! (Που βόσκει ο νους σου;)

Από όταν ο Nanquan Puyuan πήγε κοντά στον Mazu, δείχνοντας μεγάλη αχαριστία στην φιλοξενία του δασκάλου, άρχισε να συμπεριφέρεται με απόλυτη ασυδοσία. Μια μέρα, εκεί που ο Nanquan Puyuan μοίραζε χυλό στους άλλους μοναχούς, ο δάσκαλος πλησίασε και τον ρώτησε: "Τι έχει μέσα η κατσαρόλα σου;"
"Τι τον έπιασε τον παλιόγερο και ξεστομίζει τέτοιο πράγμα;", απάντησε ο Nanquan.
Ο δάσκαλος δεν είπε τίποτα. Από την ημέρα εκείνη όμως κανείς δεν ξανατόλμησε να δοκιμάσει τον Nanquan!
(Ο τρόπος που επαλήθευαν την πνευματική πρόοδο κάποιου ήταν μέσω των απαντήσεων που έδινε στις ερωτήσεις)

Όταν ο δάσκαλος Nanquan Puyuan έφυγε από την συντροφιά του δασκάλου Mazu, εγκαταστάθηκε στο όρος Nanquan και εκεί κάθισε 30 ολόκληρα χρόνια. Κάποια μέρα εκεί που δίδασκε είπε το εξής: "Από μικρό παιδί είχα ένα μοσχαράκι το οποίο έβαζα να βοσκήσει στα ανατολικά του Κίτρινου ποταμού, αλλά αυτό προτιμούσε να πηγαίνει και να βόσκει το χορτάρι του γείτονα! Το έστελνα να βοσκήσει στα δυτικά και αυτό πάλι κατέληγε να τρώει το χορτάρι κάποιου αλλουνού! Έτσι δεν είχα άλλη επιλογή από το να το αποδεχθώ-ας φάει χόρτο όπου θέλει! Όμως μετά από λίγο το μοσχαράκι είχε γίνει άφαντο!"

Μια άλλη φορά, την ώρα που ο δάσκαλος Nanquan έκανε αγροτικές εργασίες πάνω στο βουνό, ένας περαστικός μοναχός, σταμάτησε και τον ρώτησε: "Ποιόν δρόμο θα πάρω για να βγω εκεί που πήγε ο Nanquan;"
Ο δάσκαλος σηκώνοντας το δρεπάνι του, του απάντησε: "Μου κόστισε 30 νομίσματα για να αγοράσω αυτό το δρεπάνι!"
"Δεν σε ρωτάω για το δρεπάνι σου! Σε ρωτώ πως να πάω στο μέρος που είναι ο Nanquan" απάντησε ο Μοναχός χωρίς να έχει καταλάβει με ποιόν μιλάει.
"Το δρεπάνι αυτό το χειρίζομαι πολύ επιδέξια!" απάντησε ο Nanquan.

南泉普愿参见马祖道一后，才顿然得鱼忘筌，到达游戏三昧的境地。一天，南泉给众僧舀粥。马祖过来问："桶里是什么？"南泉说："这老头子怎么张口就说这种话？"马祖就不再吭声了，从此别的和尚也不敢再考他。

南泉普愿离开马祖后，栖止于池阳南泉山，一住三十年。有一天，南泉上堂来说："我自小就养了一头水牯牛，想向河东放牧，可它要吃别人的水草；想向西边放牧，也要吃别人的水草。所以不如将就着，在这儿吃点草吧，可是却又总找不到。"

一次，南泉在山上干活，有一个和尚过来问："到南泉那儿去的路怎么走？"南泉举起他的镰刀说："我这把镰刀是花了三十块钱买的。"和尚说："我不问你镰刀，我问你到南泉那儿去的路怎么走？"南泉说："这镰刀我用得正快！"

Ποίος μπορεί να ακούσει την άβια ύλη να κάνει κήρυγμα;

Ο δάσκαλος Tung-shan όταν εγκατέλειψε το όρος Weishan, πήγε κατευθείαν να συναντήσει τον δάσκαλο Yunyen Tansheng (Ungan Donjo).
"Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος είναι σε θέση να ακούσει τα μη-αισθανόμενα όντα (αναφερόμενος στην άβια ύλη) να διδάσκουν το Dharma (Mujo Seppo);", ρώτησε ο Tungshan.
"Μόνο τα μη-αισθανόμενα όντα μπορούνε να την ακούσουν", απάντησε ο Yunyan αναφερόμενος τόσο στην άβια ύλη όσο και στα όντα τα οποία έχουν μεταβεί πέρα από τις αισθήσεις.
"Εσείς, σεβάσμιε, μπορείτε να τα ακούσετε;", ξαναρώτησε ο Tungshan.
"Αν εγώ μπορούσα να τα ακούσω, τότε εσύ δεν θα μπορούσες να ακούσεις εμένα να διδάσκω", απάντησε ο Yunyan.
"Γιατί όμως να μην μπορώ να τα ακούσω;", ξαναείπε ο Tungshan.
Σηκώνοντας το ραβδί του ο Yunyan τον ρώτησε: "Μπορείς ακούσεις αυτό;"
"Όχι" απάντησε ο Tungshan.
"Εδώ δεν μπορείς να ακούσεις την διδασκαλία μου, πως περιμένεις να μπορείς να ακούσεις την διδασκαλία των μη-αισθανόμενων όντων;" ρώτησε ο δάσκαλος Yunyan.
"Σε ποια γραφή γίνεται αναφορά για την διδασκαλία των μη-αισθανόμενων όντων δάσκαλε;", ρώτησε ο Tungshan
"Σίγουρα έχεις διαβάσει το Amitābha Sūtra που λέει: Πουλιά και δέντρα, όλα διδάσκουν το Dharma." είπε ο Yunyan και μόλις το άκουσε αυτό ο Tungshan, αφυπνίστηκε λέγοντας με την σειρά του:
"Θαυμαστό μυστήριο! Ποιος θα φανταζόταν την άβια ύλη να κάνει κήρυγμα; Αν χρησιμοποιήσεις τα αφτιά σου για να το ακούσεις, διαρκώς θα αποτυγχάνεις. Ακούγοντας το όμως με τα μάτια, τότε επιτέλους θα το γνωρίσεις."

良价禅师辞别沩山后，直接拜访云岩昙晟禅师。问："无情说法，什么人能够听到？"云岩："只有无情能够听得见。"良价："你和尚听得到吗？"云岩："我如果听得见，你就听不到我说法了。"良价："我为什么听不到？"云岩竖起拂子说："可听到吗？"良价："没有听到。"云岩："我说法你尚且听不到，更不要说无情说法了。"良价："无情说法，出在哪个典故？"云岩："你难道没看到《阿弥陀经》说：水鸟树林，全都念佛法。"良价对此有所省悟，于是说偈云：

也大奇，也大奇，

无情说法不思议。

如用耳听终难会，

眼处闻时方知。

Πού πάει η ασθένεια;

Μια φορά ο δάσκαλος Shexian Guisheng (Sekken Kisho) επισκέφθηκε έναν άρρωστο μοναχό. Ο μοναχός τον ρώτησε: "Μιας και το σώμα μας υπακούει στα τέσσερα στοιχεία(Mahābhūta) τα οποία στην βάση τους είναι κενά, τότε από πού έρχεται η ασθένεια;"
Ο δάσκαλος απάντησε: "Από το σημείο που σχηματίζει τις ερωτήσεις"
"Και αν σταματήσεις τον σχηματισμό των ερωτήσεων; Τότε η ασθένεια που πάει;", ξαναρώτησε ο μοναχός
"Μόλις αφήσεις το σφιχτό κράτημα σου,  η ασθένεια επιστρέφει και εξαφανίζεται πίσω στο υπερπέραν". Τότε ο μοναχός κατάλαβε και πολύ σύντομα έγινε πάλι καλά.

一天，叶县去探望一位得病的僧人。病僧问：“为僧者四大（即地水火风，佛家认为万物都由这四大构成）本空，病从那里来？”叶县答：“从你问处来。”病僧又问：“不问时如何？”叶县答道：“撒手卧长空。”病僧明白了，随后就康复了。

Φέρε και εκείνες τις καρέκλες!

Δεν είναι γνωστή η καταγωγή του δασκάλου Tianran(Tanka Tennen) του όρους Danxia. Αρχικά ήταν ένας κομφουκιανιστής λόγιος ο οποίος πήγαινε προς το Chang'an την τότε πρωτεύουσα για να συμμετάσχει στις αυτοκρατορικές εξετάσεις. Στον δρόμο, συνάντησε έναν ασκούμενο στον διαλογισμό ο οποίος τον ρώτησε που πηγαίνει.
Όταν ο Tianran απάντησε πως πήγαινε για να συμμετάσχει στις αυτοκρατορικές εξετάσεις, ο ασκούμενος του απάντησε: "Το να δώσεις εξετάσεις για να γίνεις κυβερνητικός υπάλληλος στην αυλή του αυτοκράτορα, δεν συγκρίνεται με το να επιλέξεις τον Βούδα".
Ο Tianran τότε ρώτησε: "Αν επιλέξω τον Βούδα, πού πρέπει να απευθυνθώ;"
"Πρόσφατα στην περιοχή του Jiangxi εμφανίστηκε ο δάσκαλος Mada(Mazu Daoyi), εκεί πρέπει να πας", απάντησε ο ενασκούμενος. Έτσι, ο Tianran έφυγε κατευθείαν για το Jiangxi.

Μόλις παρουσιάσθηκε μπροστά στο δάσκαλο Mada, ο Tianeran με το χέρι του έπιασε το καπέλο, μια συμβολική κίνηση που έδειχνε πως ήθελε τον δάσκαλο να του ξυρίσει το κεφάλι και να τον δεχθεί σαν μοναχό. Ο δάσκαλος του έριξε μια ματιά και αμέσως είπε: "Ο Shitou Xiqian που κατοικεί στο Nanyue είναι ο δάσκαλος σου"
Με μιας ο Tianran πήγε στο Nanyue και για άλλη μια φορά στάθηκε μπροστά στον δάσκαλο και τρίβοντας το καπέλο του, του ζήτησε να γίνει μοναχός. Ο δάσκαλος Shitou είπε με μιας: "Πήγαινε στην Κουζίνα!"

Τρία χρόνια πέρασε ο Tianran δουλεύοντας στην κουζίνα, ρίχνοντας ξύλα στην φωτιά και κάνοντας θελήματα ώσπου μια μέρα είχαν μαζευτεί όλοι οι μαθητές μπροστά από την αίθουσα του ναού για να ξεχορταριάσουν και όλοι τους είχαν κουβαλήσει φτυάρια εκτός από τον Tianran, που είχε έρθει με ένα κουβά και καθήμενος μπροστά στον δάσκαλο άρχισε να λούζεται. Ο δάσκαλος μόλις τον είδε άρχισε να γελάει και συμφώνησε επιτέλους να του ξυρίσει το κεφάλι τελετουργικά και να τον δεχθεί σαν μοναχό.

Λίγο καιρό αργότερα και ενώσω ήταν στο μοναστήρι Huilin, τους βρήκε απρόσμενα βαρύς χειμώνας. Χωρίς σκέψη ο Tianran πήρε ένα ξύλινο άγαλμα του Βούδα και το έριξε στην φωτιά για να ζεσταθούν. Ο υπεύθυνος θύμωσε μαζί του, και όταν τον ρώτησε γιατί καίει το άγαλμα του Βούδα, ο Tianran απάντησε πως το έκανε για να αποκαλυφθούν τα ιερά κειμήλια(Śarīra) μέσα στις στάχτες του, όπως συνέβαινε συχνά με τα σώματα των φωτισμένων Βούδων του παρελθόντος.
Εξοργισμένος ο υπεύθυνος απάντησε: "Ήταν ένα ξύλινο αντικείμενο! Πως φαντάστηκες πως θα μπορούσαν τα ιερά κειμήλια να αποκαλυφθούν στις στάχτες του;"
Αμέσως ο Tianran του είπε: "Αφού δεν έχει μέσα του ιερά κειμήλια, τότε φέρε και εκείνες τις δύο καρέκλες να τις κάψουμε!"

Μια άλλη φορά πάλι, ο δάσκαλος Tianran καθόταν ξαπλωμένος σε μια γέφυρα στην Tianjin της επαρχίας Luoyang. Την στιγμή εκείνη πήγε να διασχίσει με την άμαξα του ο στατιωτικός διοικητής της πόλης,  Zhenggong. Όσο και αν του φώναζαν οι στρατιώτες όμως να φύγει από την μέση, ο δάσκαλος δεν κουνήθηκε. Όταν οι συνοδοί του Zhenggong ρώτησαν τον λόγο, ο δάσκαλος απάντησε απλά: "είμαι ένας μοναχός δίχως υποχρεώσεις"
Ο επικεφαλής ένιωσε θαυμασμό για τον δάσκαλο και του δώρισε κάποια ρούχα και ένα παλτό και από τότε δεν παρέλειπε να του στέλνει φαγητό καθημερινά. Εν καιρώ όλος ο πληθυσμός της περιοχής ασπάστηκε τις διδασκαλίες του δασκάλου.

丹霞天然山的天然禅师，不知是哪里人。他本是一儒生，打算去长安参加科举考试。在路上偶然遇到一位禅客，问天然："您到哪儿去？"天然回答："赶考去。"禅客说："赶考怎比得上选佛。"天然道："选佛的话应该到什么地方呢？"禅客说："现今江西马大师出世，他那儿是选佛的场所，您到那里去吧。"于是，天然就直奔江西。

　　刚见到马大师，天然就用手推推帽子的前沿（表示要剃度）。马大师看了一眼说："南岳石头是你的老师。"天然立刻就到南岳，还是用手推推帽子前沿。石头禅师说："到槽厂去吧。"丹霞就在伙房作了三年的烧火工。

　　有一次，大伙都在佛殿前铲草，大家都拿锹带锄，只有丹霞天然拿了只盆子，当着石头的面洗起头来。石头见他哈哈大笑，于是为他剃度。

　　后来，丹霞天然禅师在惠林寺遇上天气奇寒，便焚烧木佛御寒，院主讥讽他："你怎么可以烧佛像呢？"禅师说："我烧木像找舍利。"院主说："这是木头东西，哪里有什么舍利子？"禅师说："既然不能烧出舍利子，那么把这两座也拿来烧吧。"

　　有一次，天然禅师在洛阳天津桥横卧着，正碰上留守郑公出驾，呵斥他，他也不起身。郑公的手下问他什么原因，禅师慢慢地回答："我是一个无事僧。"留守感到奇特，送给他一束素布和两套衣服，并且每天供给米面，洛阳居民也都跟着信教了。

Ορίστε, είσαι γαλήνιος τώρα!

[Ο ShenGuang] πήρε το κοφτερό μαχαίρι, έκοψε το αριστερό του χέρι και το τοποθέτησε μπροστά στον δάσκαλο Bodhidharma. Ο δάσκαλος τότε είπε στον ShenGuang: Οι Bodhisattva ανά τους αιώνες, στην αναζήτηση του Dharma δεν λογάριασαν ούτε το σώμα, ούτε την ζωή τους. Παρ'ότι εσύ ζητώντας από μένα την διδασκαλία έκοψες μόλις ένα χέρι σου, ακόμα και αυτό αρκεί. Τότε ο δάσκαλος έδωσε ένα καινούργιο όνομα στον ShenGuang: Τον ονόμασε Huike.
Ο Huike τότε είπε: "Το "Είναι"(καρδιά/νους) μου είναι ταραγμένο. Σε παρακαλώ γαλήνευσε το". "Φέρε μου το και εγώ θα το γαληνεύσω για σένα", απάντησε ο Bodhidharma
"Το αναζήτησα, αλλά όσο και αν προσπαθώ, είναι άπιαστο", απάντησε ο Huike.
"Φυσικά! Αν μπορούσες να μου το φέρεις, πως θα γινόταν να είναι το "Είναι" σου; Ορίστε, στο γαλήνευσα!" απάντησε ο δάσκαλος και συμπλήρωσε: "Σου γαλήνευσα την καρδιά("Είναι") σου, το βλέπεις τώρα;"

Την στιγμή εκείνη, ο Huike αφυπνίστηκε και τότε προς τον δάσκαλο είπε: "Σήμερα, επιτέλους συνειδητοποίησα πως τα πάντα είναι κενά. Σήμερα επιτέλους κατάλαβα πως η φώτιση(Bodhi) δεν ήταν ποτέ μακριά. Αυτό είναι που επιτρέπει στους Bodhisattva δίχως την παραμικρή κίνηση να φτάσουν τον ωκεανό της βουδικής σοφία(Prajñā). Έτσι είναι και ενόσω σε πλήρη ακινησία, καταφέρνουν να σκαρφαλώσουν την απότομη πλαγιά της Nirvana"
Ο Bodhidharma απάντησε: "Έτσι είναι, έτσι είναι."
Τότε ο Huike ρώτησε: "Δάσκαλε, αυτή η μέθοδος σας στηρίζεται σε κάποιες γραφές;"
"Η μέθοδος μου μεταδίδεται από νου σε νου, δεν στηρίζεται σε λέξεις."

（神光）则取利刀，自断左臂，置于师前。师语神光云：“诸佛菩萨求法，不以身为身，不以命为命，汝虽断臂求法，亦可在。”遂改神光名为惠可。又问：“请和尚安心。”师曰；“将心来，与汝安心？”进曰：“觅心了不可得。”师曰：“觅得岂是汝心？与汝安心竟。”达摩语惠可曰：“为汝安心竟，汝今见否？”惠可言下大悟。惠可白和尚：“今日乃知，一切诸法，本来空寂；今日乃知，菩提不远。是故菩萨不动念而至萨般若海，不动念而登涅槃岸。”师云：“如是，如是。”惠可进曰：“和尚此法有文字记录否？”达摩说：“我法以心传心，不立文字。” （神光）则取利刀，自断左臂，置于师前。师语神光云：“诸佛菩萨求法，不以身为身，不以命为命，汝虽断臂求法，亦可在。”遂改神光名为惠可。又问：“请和尚安心。”师曰；“将心来，与汝安心？”进曰：“觅心了不可得。”师曰：“觅得岂是汝心？与汝安心竟。”达摩语惠可曰：“为汝安心竟，汝今见否？”惠可言下大悟。惠可白和尚：“今日乃知，一切诸法，本来空寂；今日乃知，菩提不远。是故菩萨不动念而至萨般若海，不动念而登涅槃岸。”师云：“如是，如是。”惠可进曰：“和尚此法有文字记录否？”达摩说：“我法以心传心，不立文字。”

Αρχή και τέλος, ένα όνειρο που διαρκεί μια ολόκληρη ζωή!

Ο δάσκαλος Jinshan Tanying γνωστός και ως Daguan, προερχόταν από το Zhejiang. Στα 13 του έγινε μοναχός στο μοναστήρι Longxing. Στα 18 του ταξίδεψε μέχρι την πρωτεύουσα της επαρχίας όπου και φιλοξενήθηκε στα ανάκτορα του κυβερνήτη Li Duanyuan. Μια μέρα, ο κυβερνήτης τον ρώτησε: "Πείτε μου δάσκαλε, υπάρχει  ή δεν υπάρχει η κόλαση στην οποία τόσο συχνά ο κόσμος αναφέρεται;"
Ο δάσκαλος απάντησε: "Οι Βούδες εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει κόλαση, λένε πως κόλαση υπάρχει και εκεί που η κόλαση είναι ολοφάνερη λένε πως η κόλαση δεν είναι αληθινή. Τα μάτια που είναι παγιδευμένα στην πλάνη, διαχωρίζουν τα πράγματα σε πράγματα που υπάρχουν και δεν υπάρχουν. Ο κυβερνήτης στεκούμενος στο "Είναι" αναζητάει αυτό που "δεν Είναι". Με το δάχτυλο του να δείχνει επίμονα προς τον ποταμό, αντιλαμβάνεται κάτι το οποίο δεν υπάρχει - φαντάζεται πολιτείες στα σύννεφα- Πραγματικά γελοίο!
Γιατί άραγε ο άνθρωπος που βλέπει μπροστά του μια φυλακή να μην μπορεί να δει τον παράδεισο που υπάρχει στην καρδιά του; Η χαρά και η θλίψη είναι στον νου του μέσα. Τον παράδεισο και την κόλαση απλά τα χωρίζει μια ιδέα. Από τον διαχωρισμό του καλού και του κακού μπορούν να ξεπηδήσουν όλες οι καταστάσεις!
Αρκεί ο κυβερνήτης να δει την πραγματική φύση του νου του και τότε όλα θα είναι ξεκάθαρα."

Τότε ο κυβερνήτης ρώτησε: "Πώς μπορεί κανείς να γνωρίσει την φύση του νου του;"
"Με το να μην διακρίνει καλό και καλό στις σκέψεις του" απάντησε ο δάσκαλος
"Όταν παύσει η διάκριση, που πηγαίνει και αναμένει ο νους;", ξαναρώτησε ο κυβερνήτης
"Δεν πηγαίνει κάπου. Όπως λέει και η Διαμαντένια Σούτρα: [...]ο νους δεν πρέπει να προσκολλάται πουθενά ούτε να αποφεύγει κάποια σκέψη που γεννάει νοητική δράση" είπε ο δάσκαλος
"Όταν πεθάνει ο άνθρωπος που πηγαίνει;", ρώτησε ο κυβερνήτης.
"Ο αγέννητος(αυτός που δεν γνώρισε την γέννηση) πώς μπορεί να έχει επίγνωση θανάτου;", ρώτησε ο δάσκαλος
"Την γέννηση την βίωσα εδώ και καιρό", απάντησε ο κυβερνήτης
και τότε ο δάσκαλος είπε: "Τότε να σε ρωτήσω το εξής: Πού είμαστε πριν την γέννηση;"

Ο κυβερνήτης έπεσε σε βαθιά περισυλλογή και τότε ο δάσκαλος Tanying πιέζοντας το δάχτυλο του πάνω στο στήθος του κυβερνήτη, του είπε: "λοιπόν, τι σκέφτηκε αυτό εκεί μέσα (η καρδία, ταυτόσημο του μυαλού);"
"Κατάλαβα", είπε ο κυβερνήτης. "Ο νους μέσα στην άγνοια του σκοντάφτει σε μια διαστροφική ψευδαίσθηση της αλήθειας και παγιδεύεται εκεί μέσα για πάντα."
"Ένα όνειρο που κρατάει έναν αιώνα!" συμπλήρωσε ο δάσκαλος.



金山昙颖禅师，浙江人，俗姓丘，号达观，十三岁皈投到龙兴寺出家，十八岁时游京师，住在李端愿太尉花园里。有一天，太尉问他道：‘请问禅师，人们常说的地狱，毕竟是有呢？抑是无呢？’
　　昙颖禅师回答道：‘诸佛如来说法，向无中说有，如眼见空华，是有还无；太尉现在向有中觅无，手搘河水，是无中现有，实在堪笑。如人眼前见牢狱，为何不心内见天堂？忻怖在心，天堂地狱都在一念之间，善恶皆能成境，太尉但了自心，自然无惑。’
　　太尉：‘心如何了？’
　　昙颖：‘善恶都莫思量。’
　　太尉：‘不思量后，心归何所？’
　　昙颖：‘心归无所，如金刚经云：应无所住，而生其心。’
　　太尉：‘人若死时，归于何处？’
　　昙颖：‘未知生，焉知死？’
　　太尉：‘生则我早已知晓。’
　　昙颖：‘请道一句，生从何来？’
　　太尉正沉思时，昙颖禅师用手直捣其胸曰：‘只在这里思量个什么？’
　　太尉：‘会也，只知贪程，不觉蹉跎。’
　　昙颖：‘百年一梦。’
　　太尉李端愿当下有悟，而说偈曰：
　　‘三十八岁，懵然无知。及其有知，何异无知？’
　　‘滔滔汴水，隐隐惰堤。师其归矣，箭浪东驰。’

Οι Βούδες δεν λένε ψέματα

Ο δάσκαλος Huangbo Xiyun αφού έγινε αναχωρητής πίστευε πως έπρεπε να κόψει τους κοσμικούς δεσμούς του και πως μόνο φτάνοντας την Νιρβάνα θα μπορούσε να δείξει αληθινή αγάπη για τους ανθρώπους γύρω του. Έτσι για τριάντα χρόνια ως ασκητής, παρ'ότι ποτέ δεν επέστρεψε σπίτι του για να επισκεφθεί την γριά μητέρα του, μέσα στην καρδιά του τον έτρωγε η επιθυμία να πάει να την βρει. Στα πενήντα του, καθώς ταξίδευε και δίχως να το σχεδιάζει έφτασε έξω από το χωριό στο οποίο γεννήθηκε.
Η μητέρα του, η οποία σκεφτόταν τον γιο της ασταμάτητα, τόσα χρόνια δεν τόλμησε να τον ενοχλήσει γράφοντας του, μοναχά κάθε μέρα έκλαιγε από το πρωί ως το βράδυ μέχρις ότου έχασε την όραση της από τον καημό. Μη μπορώντας να ξεχάσει τον γιο της,  έστησε μια μικρή καντίνα τσαγιού στην άκρη του δρόμου και με τον τρόπο αυτό της δινόταν η ευκαιρία να έρχεται σε επαφή με τους περιπλανώμενους μοναχούς που κατά καιρούς πηγαίναν από εκεί, ενώ συγχρόνως φρόντιζε να τους καλέσει και στο σπίτι της, ώστε αυτοί να της μιλήσουν και να προσευχηθούν για αυτήν και αυτή με την σειρά της να τους περιποιηθεί και να τους πλύνει τα πόδια. Όμως αυτό είχε άλλη μια σκοπιμότητα: Ο γιος της είχε ένα σημάδι στο αριστερό του πόδι και μιας και αυτή δεν έβλεπε πια, είχε την κρυφή ελπίδα πως πλένοντας πόδια θα της δινόταν η ευκαιρία να γνωρίσει δια της αφής τον αγαπημένο της γιο.

Έτσι έγινε και την ημέρα εκείνη ο γιος της βρέθηκε προσκεκλημένος στο σπίτι της. Της επέτρεψε να τον περιποιηθεί ενόσω αυτός της έλεγε την ιστορία του Βούδα Γκαουτάμα, ελπίζοντας με τον τρόπο αυτό να την βοηθήσει να ασπαστεί την διδασκαλία του Βούδα και να της φέρει γαλήνη στην καρδιά. Όμως δεν την άφησε να πλύνει το αριστερό του πόδι παρά μόνο το δεξί ώστε αυτή να μην καταλάβει ποιο είναι.
Δύο φορές επέστρεψε το διάστημα εκείνο στο σπίτι του ο Huangbo και στο τέλος με πόνο καρδιάς αποχώρησε οριστικά για να συνεχίσει την περιπλάνηση του. Οι γείτονες που ήξεραν τι είχε συμβεί δεν άντεξαν άλλο να σιωπούν και είπαν στην μητέρα του ποιος ήταν ο περιπλανώμενος μοναχός που της είχε αφηγηθεί την ιστορία του Βούδα. Μόλις άκουσε την αλήθεια,  εμβρόντητη η μητέρα έτρεξε προς την κατεύθυνση που νωρίτερα είχε φύγει ο γιος της. Ακολούθησε το μονοπάτι μέχρι την όχθη του ποταμού από την οποία ο βαρκάρης είχε πάρει τον Huangbo και τον είχε περάσει απέναντι, όμως σαν έφτασε εκεί- μέσα στην βιασύνη της- έπεσε στον ποταμό και βρήκε τραγικό θάνατο.

Ο Huangbo που στεκόταν στην απέναντι όχθη είδε την μητέρα του να χάνει το πάτημα της, να πέφτει στο νερό και να πνίγεται και τότε μεγάλη θλίψη τον κατέλαβε.
Θρηνώντας είπε πικρά: "Ειπώθηκε πως όταν ένα παιδί γίνεται μοναχός, όλη του η γενιά κερδίζει τον παράδεισο. Αν τώρα ο παράδεισος δεν υποδεχθεί την μητέρα μου, όλοι οι Βούδες των περασμένων καιρών διδάξαν ψέματα" και αμέσως μπήκε στην βάρκα και επέστρεψε στην όχθη για μαζέψει την νεκρή μητέρα του.
Αφού την πήγε στο χωριό, σήκωσε μια πυρά και την έκαψε τελετουργικά λέγοντας:
"Για πολλά χρόνια ήταν χαμένη από το φως του εαυτού(Buddha-nature), σήμερα όμως το δέντρο Bodhi άνθισε και -αν μας επιτραπεί- ίσως κάποια μέρα σε μια από τις "προλεγόμενος τρεις συνάξεις κάτω από το δέντρο των ανθών του δράκου (prunus mume)", να μπορέσουμε να υπηρετήσουμε την Guanyin(Avalokiteśvara) ο ένας δίπλα στον άλλο."
Τότε όλοι οι άνθρωποι στο χωριό είδαν μέσα από τις φλόγες την μητέρα να ανεβαίνει στους ουρανούς.


黄檗禅师出家后，认为“必须放弃恩情，达到无为时，方才是真实的报恩”，因此过了三十年禅者的生活，却从来不曾回过俗家，探望亲人，但他内心深处，非常记挂年迈的母亲。五十岁时，有一次在参访的旅途中，不自觉的就往故乡的方向走去。
母亲也思念出家的儿子，可是毫无音讯，每天从早到晚哀伤的哭泣着，把眼睛都哭得失明。为了想念儿子，母亲就在路旁设个司茶亭，不但亲自招待过往的云水僧，并且亲自迎到家中，为他们洗脚，以示礼敬；另外还有一个原因，那就是因为黄檗禅师左脚上有颗大痣，她眼睛虽瞎了，但希望凭万分之一的洗脚机遇，或可认出谁是他的爱子。
这一天，黄檗禅师也接受了母亲的招待，他一边让母亲洗脚，一边向母亲述说佛陀出家的故事，希望母亲能因此得到信仰、安心。黄檗禅师只将右脚给母亲洗，却不把左脚给母亲洗。

黄檗禅师接连二次返家，虽然觉得难舍难离，但还是忍痛起程云游行脚，继续参访。邻居们忍不住将这个事实，告诉他的母亲说，那个向你讲释迦出家故事的人，就是你经常盼望的儿子。母亲听后几近疯狂似的说：“难怪声音好像我儿”。说后就追上去，一直追到大河边，不巧，这时黄檗禅师已经上船，而且船也开动了，母亲情急的跳到河里，非常不幸的淹死了。

黄檗禅师站在对岸看到母亲失足，落水溺死的情形，不禁悲从中来，恸哭着说道：“一子出家，九族升天；若不升天，诸佛妄言。”

黄檗禅师说后，即刻乘船返回，火葬母亲，说一偈曰：“我母多年迷自心，如今华开菩提林，当来三会若相值，归命大悲观世音。”

在黄檗禅师说偈的时候，乡人都看见他的母亲在火焰中升空而去。

Το ρύζι έχει βράσει

Ο έκτος πατριάρχης του Ζεν HuiNeng έχασε τον πατέρα του σε ηλικία τριών ετών και άρχισε να περιφέρεται με την μητέρα του στην περιοχή Lingnan. Μεγάλωσε μέσα στην εξαθλίωση και την φτώχεια και συντηρούσε την μητέρα του κόβοντας ξύλα και πουλώντας τα. Όταν κάποια στιγμή την ώρα που παρέδιδε κάτι ξύλα άκουσε έναν άνθρωπο να απαγγέλλει το Διαμαντένιο Σούτρα, συγκινήθηκε από την αλήθεια μέσα του και αποφάσισε να στραφεί στον Βουδισμό. Αποχαιρέτησε την μητέρα του και αφού ταξίδεψε χιλιάδες μίλια πεζός, έφτασε στο μοναστήρι του ανατολικού όρους της επαρχίας Hubei.

Όταν ο HuiNeng παρουσιάσθηκε στα πόδια του πέμπτου πατριάρχη HongRen, ο πατριάρχης τον ρώτησε: "Από που έρχεσαι και τι ζητάς;"
"Είμαι ένας αγράμματος άνθρωπος από το Xinzhou του Lingnan. Κατέφθασα από μακριά για να σας δω. Ζητάω να γίνω Βούδας και τίποτα άλλο" απάντησε ο HuiNeng.
Ο πατριάρχης όταν τον άκουσε του είπε: "Εσύ, ο σπόρος μιας βαρβαρικής γενιάς από το Lingnan, πως μπορείς να γίνεις Βούδας;"

Με ταπεινότητα ο Huineng απάντησε στον δάσκαλο: "Ο κόσμος των ανθρώπων διαχωρίζει κατηγορίες. Όμως στο επίπεδο της Βουδικής φύσης δεν υπάρχουν τέτοιες διαφοροποιήσεις. Ο βάρβαρος είναι διαφορετικός από έναν μοναχό, όμως πως μπορεί η Βουδική φύση των δυο να είναι διαφορετική; Άκουσα, πως ο Βούδας προσφέρει πέρασμα για όλα τα ενσυναίσθητα έμβια όντα. Πώς γίνεται λοιπόν να αψιμαχούμε πάνω σε αυτό ;". Βλέποντας ο Hongren το βαθμό αφύπνισης του Huineng αποφάσισε να του επιτρέψει να μείνει.
Όμως οι μαθητές του πέμπτου πατριάρχη στο σύνολο τους ασκούντο ήδη πολλά χρόνια και δεν θα ήταν συνετό ο HuiNeng να παρουσιασθεί ως άμεσος μαθητής του δασκάλου και ίσος των υπολοίπων και για αυτό ο δάσκαλος αποφάσισε να τον κρατήσει για διάφορα θελήματα περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να τον εισάγει στον στενότερο κύκλο των μαθητών του. Έτσι του ανατέθηκαν διάφορες χειρωνακτικές εργασίες - όπως το να κόβει ξύλα και να αλέθει το ρύζι. Για οκτώ μήνες συνεχίστηκε αυτό, δίχως να του δοθεί ευκαιρία να μπει στην αίθουσα διαλογισμού.

Μια μέρα, ένας μικρός μοναχός πέρασε από τον μήλο στο οποίο άλεθαν το ρύζι απαγγέλοντας κάτι και τότε ο HuiNeng τον ρώτησε τι ήταν αυτό το ποίημα. Ο μοναχός του απάντησε πως ήταν το ποίημα(Gatha) το οποίο συνέταξε ο Shenxiu και έγραψε πάνω σε ένα τοίχο και το οποίο ήταν τόσο καλό που στην συνέχεια ο δάσκαλος ζήτησε απ'όλους να μάθουν. "Θα ήθελα και εγώ να μάθω αυτό το ποίημα, θα μπορούσες να με οδηγήσει στον τοίχο;", είπε ο HuiNeng.

Ο μικρός μοναχός, τον έφερε μπροστά στο ποίημα και για χάρη του αγράμματου HuiNeng, το διάβασε:
"Το σώμα είναι το δέντρο Bodhi. Ο νους είναι η βάση ενός αψεγάδιαστου καθρέπτη. Γυαλίζοντας τον, δεν επιτρέπουμε στην σκόνη να καθίσει πάνω του."
Ο HuiNeng άκουσε το ποίημα και αμέσως είπε: "Και γω έχω ένα ποίημα, θα μπορούσες να το γράψεις εκ μέρους μου;"

Όσο απήγγειλε το δικό του gatha, ο μικρός μοναχός με το δάχτυλο του ποδιού του, το χάρασσε στην μαλακή λάσπη. Όταν το ολοκλήρωσε, διαβαζόταν:
"Το δέντρο Bodhi, δεν έχει σώμα. Ο άσπιλος καθρέπτης δεν στηρίζεται σε μια βάση. Δίχως να υπάρχει κάτι, που θα μπορούσε η σκόνη να καθίσει;"
 Ο κόσμος που το είδε δεν έμεινε αδιάφορος. Ο ίδιος ο πέμπτος πατριάρχης θορυβημένος μόλις το είδε, έσπευσε να το σβήσει με το πόδι του λέγοντας "Ούτε αυτό είναι προϊόν πραγματικής αφύπνισης."

 Την επόμενη ημέρα, ο πατριάρχης Hongren πήγε στον μήλο και εκεί είδε τον Huineng να αλέθει το ρύζι και να μιλάει στον εαυτό του προβληματισμένος: "Οι άνθρωποι που αναζητούν το Dharma, για χάρη του ξεχνούν το σώμα. Έτσι φαίνεται να είναι τα πράγματα..."
 Ο δάσκαλος τότε τον ρώτησε: "Το ρύζι, έχει βράσει;"
 "Το ρύζι έχει βράσει εδώ και καιρό, τώρα απλά κάνω την διαλογή", απάντησε ο HuiNeng
Ο δάσκαλος με το μπαστούνι του χτύπησε το γουδί τρεις φορές και ύστερα αποχώρησε.

Αργά εκείνο το βράδυ (την ώρα της τρίτης βάρδιας), ο HuiNeng παρουσιάσθηκε στο δωμάτιο του δασκάλου και ο ο δάσκαλος του μετέδωσε την διδασκαλία του Sutra του Διαμαντιού. Καθώς ο δάσκαλος έφτασε στην φράση "[...] (ο Bodhisattva πρέπει να έχει ένα νου) που να μην προσκολλάται σε τίποτα το οποίο μπορεί να γεννήσει σκέψεις" ο HuiNeng ακαριαία αφυπνίστηκε! Είχε πλέον συνειδητοποιήσει την αλήθεια πως δεν υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στην τελική πραγματικότητα(tathātā)  και τις εκδηλώσεις των φαινομένων. Έτσι έγινε και ο πέμπτος πατριάρχης μετέδωσε το χρίσμα δια μέσου της μεθόδου της στιγμιαίας φώτισης στον -έκτο πατριάρχη- Huineng και μαζί με αυτό του παρέδωσε τα ιερά κειμήλια του Bodhidharma τα οποία με την σειρά είχε αυτός παραλάβει από τον προκάτοχο του.

Ο πέμπτος πατριάρχης, φοβούμενος πως η πράξη του αυτή -να δώσει τα ιερά κειμήλια στον HuiNeng- δεν θα γινόταν κατανοητή και θα προκαλούσε τον φθόνο των υπολοίπων μαθητών του, του ζήτησε να φύγει απο το βουνό πριν χαράξει και μιας και φοβόταν πως δεν θα έβρισκε τον δρόμο αν έφευγε μόνος του, το ίδιο εκείνο βράδυ τον οδήγησε μέχρι μια μικρή βάρκα στην όχθη του ποταμού Jiujiang.

Όταν ο γερασμένος πέμπτος πατριάρχης άρχισε να κάνει κουπί για να διασχίσουν τον ποταμό ο HuiNeng είπε: "Δάσκαλε, σας παρακαλώ καθίστε. Εγώ είμαι αυτός που πρέπει να κάνει κουπί". Όμως ο πατριάρχης Hongren του απάντησε: "Είναι το καθήκον μου να σε περάσω (στην άλλη όχθη)".
"Όταν (ο μαθητής) είναι στο σκοτάδι, ο δάσκαλος τον πηγαίνει, όμως όταν ο μαθητής αφυπνιστεί, είναι μέσα από την προσωπική του προσπάθεια που θα περάσει στην άλλη όχθη", είπε ο HuiNeng.
"Έτσι είναι", συμφώνησε ο πέμπτος πατριάρχης "όμως προβλέπω πως σύντομα θα πεθάνω και θα είσαι εσύ αυτός που θα πρέπει να διδάξει το Dharma. Να τηρείς την οκταπλή ατραπό, να προστατεύεις τον εαυτό σου και να οδηγήσεις όλα τα ενσυναίσθητα έμβια πλάσματα στην άλλη όχθη. Φύγε τώρα και επέστρεψε στον νότο! Το Dharma δεν ανθίζει όταν ο χρόνος πιέζει"

Ο HuiNeng αποχαιρέτησε τον δάσκαλο και επέστρεψε στον νότο. Πολλά χρόνια αργότερα ήταν αυτός που καθιέρωσε την σχολή της αιφνίδιας φώτισης,ο πρώτος μιας νέας γενεαλογίας και ο έκτος πατριάρχης του Ζεν.



六祖惠能三岁亡父，随母流落岭南。他在贫困中长大，靠打柴卖薪奉养母亲。在一次送柴时听人诵读《金刚经》而心有感悟，决意学佛。他辞别老母，步行数千里来到湖北黄梅东禅寺。

    惠能参拜五祖弘忍大师，大师问他：“汝何方人？来求何物？”惠能答道：“弟子是岭南新州百姓，远来礼师，惟求作佛，不求余物。”五祖道：“你一个岭南俗家弟子怎么作佛？”

    惠能敬礼答道：“人有南北，佛性本无南北。俗人与僧人不同，佛性有什么不同？弟子听说佛陀普渡一切有情众生，怎么会计较这些？”五祖於此见他悟性非凡，就把他留下了。

    但是座下众弟子都已修行多年，惠能还不能眼他们一样，作为入室弟子，只好先叫他在后院干些杂活等候机会。他被分派舂米劈柴。一连干了八个月仍没有机会进入禅堂。

    一天，有个小和尚中念诗偈从碓房经过，惠能问他念什么偈子，他说是神秀上座的‘无相偈’师傅叫人人诵读，会大有功德，惠能说：“我也想诵此偈，能烦上人带我去偈前礼拜吗？”

    小和尚引他到南廊偈前，为他念诗偈道：“身是菩提树，心如明镜台。时时勤拂试，无使惹尘埃。”惠能听了诗偈随即道：“我亦有一偈，能烦上人代写出来吗？”

    他念自己的诗偈，小和尚即用脚趾在泥地上为他写了。只见地上写出的是：“菩提本无树，明镜亦非台。本来无一物，何处惹尘埃？”众人看了无不称奇，五祖也被惊动了，他看了偈子赶快用脚擦掉，连说‘也未见性，也未见性。’

    第二天五祖来到碓房，见惠能仍在踏碓，他沉吟道：“求法之人，为法忘躯，当如是乎！”他问惠能：“米熟了没有？”惠能答道：“米早熟了，只欠筛啦。”大师用禅杖至碓上敲了三下就离开了……

    当夜三更，惠能来到大师禅室，大师即为他说《金刚经》，当谈到‘应无所住而生其心’时，惠能顿时大悟，至此他已彻悟了万法与自性不分的真如本性。于是五祖便传授他顿悟法门，并将从达摩以来传递了五代的衣钵传给了他。

    五祖将‘衣钵’传给惠能，怕他遭到众僧徒的疑忌，叫他在天亮前赶快离开黄梅，又怕他不知路径，便于当夜亲自送他到九江上了一条小船。

    五祖为他摇橹渡江，惠能说：“请和尚坐，应当我来摇橹。”五祖说：“这是我渡你啊。”惠能说：“迷时师渡，悟了自渡。”五祖说：“是啊，是啊，看来不久我就要逝世，以后佛法就由你来大行了。望你善自护念，广渡一切有情众生。你回南方去吧，佛法不宜速说……”

    惠能拜别师傅，向南方走去了……。许多年以后，他就是弘扬顿悟法门的一代宗师——禅宗六祖。

Ώστε ακόμα και εσείς έχετε ερωτική επιθυμία;

Μια μέρα, μια νεαρά γυναίκα μοναχός (bhikkhuni), παρουσιάσθηκε στο δάσκαλο Jōshū για να του αποτίσει τιμή. Μόλις τον αντίκρισε, την πλημμύρισε ένας πηγαίος θαυμασμός.
Αμέσως τον ρώτησε: "ποια είναι η κρυφή ουσία;" (εννοώντας που βρίσκεται το πραγματικό μυστήριο τις Βουδιστικής διδασκαλίας)
Ο δάσκαλος Joshu, με την άκρη του δαχτύλου του την τσίμπησε στον ώμο. Έκπληκτη και απογοητευμένη τον ρώτησε: "ώστε ακόμα και εσείς συνεχίζεται να έχετε μέσα σας αυτό τον σπόρο (της ερωτικής επιθυμίας);"
"Εσύ είσαι που τον έχεις μέσα σου", απάντησε ο δάσκαλος.


　　一日，一位妙龄尼姑来参访赵州和尚，一见之下，不禁心生爱慕之意，赵州和尚得道高僧的风采实在令人心仪。她不禁近前问道：“如何是密密意？”意思是说，佛法真正的奥妙在哪里？赵州和尚用指头在她的手臂上掐了一下。尼姑一惊，道：“你也有这个在？”赵州和尚平和地说：“是你有这个在。”

Άκαρδος κοσμικού ήθους!

Ζούσε κάποτε μια γυναίκα η οποία είχε μια καλύβα στην οποία μέσα συντηρούσε έναν μοναχό. Ο μοναχός απομονωμένος διαλογιζόταν εκεί μέσα πολλά χρόνια και ήταν μια νεαρή κοπέλα που του πήγαινε το φαγητό.
Μια μέρα, θέλοντας η γυναίκα να διαπιστώσει αν έχει κάνει κάποια πρόοδο ο μοναχός, ζήτησε από την κοπέλα την ώρα που του πηγαίνει το φαγητό να τον προκαλέσει ερωτικά.
Η κοπέλα φτάνοντας στην καλύβα έδωσε το φαγητό στο μοναχό και αφού αυτός έφαγε, αυτή τον αγκάλιασε σφιχτά όπως της είχε ζητήσει η γυναίκα και τον ρώτησε: "Πως με βρίσκεις;"
Ο μοναχός όμως χωρίς να δείξει την παραμικρή επιθυμία, της είπε παγερά: "Νιώθω σαν το νεκρό δέντρο που είναι ριζωμένο πάνω στον ψυχρό βράχο. Καταχείμωνο χωρίς ίχνος θερμότητας."
Η κοπέλα επέστρεψε και ανέφερε στην γυναίκα ότι συνέβηκε.
"20 χρόνια τον τάιζα, και τελικά αποδείχθηκε πως είναι ένας άκαρδος κοσμικός!", είπε η γυναίκα και με μιας έδιωξε τον μοναχό και έκαψε την καλύβα την οποία του είχε φτιάξει.

从前有位老妇人，建了座茅庵，供着一个禅僧修行多年，并常叫一位少女给这位禅僧送饭。

    一天她想试一试这位修行禅定工夫怎样了，便跟送饭少女嘱咐了几句话叫她这么去做。

    那少女抱住和尚说：“你喜欢我吗？”

    不料那和尚却冷冰冰地用偈语答道：“枯木倚寒岩，三冬无暖气！”

    少女回报了这情形后，老妇人叹了口气说：“想不到我二十年供养，只得个无情俗汉！”她赶走了和尚，放把火把茅庵烧了。

Δεν γνωρίζω αυτό τον άνθρωπο

Ο Qizhong(Chigiri Naka;) υπήρξε ένας μεγάλος δάσκαλος του Ζεν κατά την περίοδο Meiji στην Ιαπωνία. Για πολλά χρόνια μάλιστα ήταν ο ηγούμενος στο μοναστήρι Tōfuku-ji στο Kyoto. Μια μέρα, ο νέος τότε κυβερνήτης του Kyoto επιθυμώντας να επισκεφθεί τον δάσκαλο, έστειλε έναν αγγελιοφόρο να παραδώσει ένα μήνυμα με το οποίο ζητούσε την άδεια για μια ακρόαση (με τον δάσκαλο άλλωστε, ήταν γνωστοί από παλιά). Πάνω στο χαρτί υπέγραφε ως "Κυβερνήτης του Κιότο, Kunimichi Kiragaki".
Ο δάσκαλος αφού το διάβασε είπε: "Δεν τον γνωρίζω αυτό τον άνθρωπο. Δεν βλέπω γιατί να θέλω να τον συναντήσω."

Ο αγγελιοφόρος απολογούμενος επανήλθε αργότερα με το ίδιο αίτημα, μόνο που τώρα πάνω στο σημείωμα είχαν παραλειφθεί οι τίτλοι και ήταν υπογεγραμμένο απλά με το όνομα "Kiragaki". Βλέποντας ο δάσκαλος το όνομα πάνω στο νέο μήνυμα, είπε στον αγγελιοφόρο:
"Α ναι! Ο Kiragaki είναι! Φυσικά και τον περιμένω να έρθει να με δει!"

契仲是日本明治时代的禅宗大师，曾任京都东福寺主管多年。一天新任京都总督首次拜访他，侍者送上写有‘京都总督北垣’的名片，他看了说：“我跟这个家伙没有瓜葛，不想见他！”

    侍者送还了名片，并向总督表示歉意。北垣说：“那是我的错。”随用笔将‘京都总督’四个字抹掉，烦请侍者再通报一次。

    大师看了抹掉头衔的名片以后说：“噢，是北垣啊，我要见这个家伙！”

Μια μέρα χωρίς εργασία, μια μέρα χωρίς τροφή

Ο δάσκαλος Baizhang συνήθιζε να κάνεις τις χειρωνακτικές εργασίες μαζί με τους μαθητές του -εργασίες όπως το ξεχορτάριασμα, το κόψιμο των ξύλων και το σκούπισμα. Δεν υπήρχε κάτι το οποίο δεν έκανε. Έτσι συνέχισε ακούραστος μέχρι τα 80 του χρόνια.

Βλέποντας όμως οι μαθητές του πως είναι αρκετά προχωρημένης ηλικίας πλέον και αφού ο δάσκαλος δεν άκουγε τις παροτρύνσεις των μαθητών του να σταματήσει την εργασία, σκέφτηκαν να του κρύψουν τα εργαλεία ώστε να μην μπορεί να τα βρει!
Την μέρα εκείνη ο δάσκαλος όντως δεν μπόρεσε να δουλέψει, αλλά προς έκπληξη των μαθητών δεν θέλησε να φάει κιόλας. Τις επόμενες δυο μέρες επαναλήφθηκε η ίδια ιστορία.

Μη έχοντας άλλα περιθώρια οι μαθητές, πήραν τα εργαλεία από εκεί που τα είχαν κρύψει και τα επανέφεραν στην αρχική τους τοποθεσία. Ο δάσκαλος τα έπιασε και ξεκίνησε πάλι την δουλειά και τότε ήταν που άρχισε να τρώει ξανά. Όταν οι μαθητές του τον ρώτησαν γιατί έτσι, ο δάσκαλος απάντησε: "Αν μια μέρα δεν εργασθείς, δεν δικαιούσαι να φας".

百丈禅师常常与学生们一起劳动，锄草、砍柴、扫地无所不作，直到八十高龄仍然劳作不休。

    学生们见他年纪大了，不堪劳作，劝他休息他又不肯，就想了个法子把他的所有工具都藏了起来。

    这位大师当日没有工作，也就没有吃饭，第二天第三天依然如此。

    学生们无法可施，只好把工具放回了原处。这位大师又工作了，同时也开始吃东西了。学生们问他为什么这样，他说：“一日不作，一日不食。”

Πάνε να πιεις λίγο τσάι!

Κάποτε ένας μοναχός επισκέφθηκε τον δάσκαλο Joshu (Chengshen). Όταν ο δάσκαλος τον ρώτησε αν ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στο μοναστήρι του, αυτός απάντησε καταφατικά. Τότε ο δάσκαλος του είπε: "πάνε να πιεις λίγο τσάι".
Λίγες μέρες αργότερα στο μοναστήρι εμφανίστηκε ένας άλλος μοναχός. Ο δάσκαλος Joshu ομοίως τον ρώτησε αν ερχόταν για πρώτη φορά ή είχε ξανάρθει. Ο μοναχός είπε πως είχε ξαναέρθει και τότε ο δάσκαλος του είπε: "πάνε να πιεις λίγο τσάι".
Όταν ο μοναχός υπηρεσίας που καθόταν δίπλα στον δάσκαλο το άκουσε αυτό, τον ρώτησε: "Δάσκαλε, τον ταξιδιώτη που ήρθε επίσκεψη για πρώτη φορά τον στείλατε να πιει τσάι. Αυτό το καταλαβαίνουμε. Όμως γιατί στείλατε για τσάι και αυτόν που είχε ξανάρθει;"
Γυρίζοντας προς το μέρος του, ο δάσκαλος τον φώναξε με το όνομα του.
"Μάλιστα δάσκαλε;", απάντησε ο μοναχός υπηρεσίας.
"Πάνε και συ να πιεις λίγο τσάι"

(Υπάρχει η έκφραση "Ζεν και τσάι έχουν γεύση μια" που σημαίνει πως στα μάτια αυτού που εφαρμόζει το Ζεν δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ πραγμάτων)

有一个和尚来参拜赵州和尚，赵州和尚问他是第一次来还是第二次来，那个和尚说是第一次来，赵州和尚告诉他“吃茶去！。”过了几天，又有一个和尚来参拜他，赵州和尚同样问他是第一次来还是第二次来，他说是第二次来，赵州和尚同样告诉他“吃茶去！”。当时在他身边的寺院的负责的和尚就问赵州，第一次来的你叫他吃茶去，我们可以理解，怎么第二次来的也叫他吃茶去呢？这是什么道理呢？赵州和尚就叫这个和尚的名字，他就回答我在这里，赵州和尚说：“你也吃茶去！”。

Ο παράδεισος του δασκάλου

Ο Tiaoshui Yuntian, ήταν ένας ονομαστός δάσκαλος του Ζεν, ο οποίος κατά καιρούς είχε ζήσει σε πολλά μοναστήρια. Όντας πολύ διαβασμένος και πολύ προχωρημένος στον διαλογισμό, όπου πήγαινε δίδασκε το Ζεν.
Έτσι, όταν έφτιαξε το δικό του μοναστήρι, προσήλθαν πάρα πολλοί μαθητευόμενοι, όμως μιας και δεν είχαν την υπομονή και την απαιτούμενη επιμονή, οι περισσότεροι τα παρατούσαν και έφευγαν. Μη βλέποντας άλλη λύση, ο δάσκαλος Tiaoshui τους ανακοίνωσε πως παραιτείται από ηγούμενος και πρόσταξε όλους να φύγουν και να αναζητήσουν την τύχη τους. Από εκείνη την ημέρα,  τα ίχνη του δασκάλου χαθήκανε.

Τρία χρόνια αργότερα, ένας πρώην μαθητής τον εντόπισε στην περιοχή του Κιότο, κάτω από μια γέφυρα να ζει στην συντροφιά μιας ομάδας άστεγων ζητιάνων. Όταν πλησιάζοντας τον του ζήτησε να τον διδάξει,  ο δάσκαλος με φανερή αποδοκιμασία τον αποπήρε: "Δεν έχεις την απαραίτητη ποιότητα για να γίνεις μαθητής μου."
"Τι ποιότητα είναι αυτή που θα έπρεπε να έχω δάσκαλε;", ρώτησε ο μαθητής.
Ο δάσκαλος τότε του πρότεινε: "Αν καταφέρεις να ζήσεις μαζί μου για τρις ή τέσσερις μέρες, ίσως να μπορώ να σε διδάξω."

Και έτσι, ο μαθητής ντύθηκε ζητιάνος και παρέα με τον δάσκαλο έζησε την πρώτη του μέρα σαν ένας από αυτούς. Την δεύτερη μέρα, ένας από τους ζητιάνους που ζούσε εκεί, πέθανε και έτσι ο δάσκαλος με την συνοδεία του μαθητή του, έφυγαν μεσ' την μεσάνυχτα για να πάνε το πτώμα στην βουνοπλαγιά και εκεί να το θάψουν. Όταν τελείωσαν επέστρεψαν κάτω από την γέφυρα στον υπαίθριο χώρο τους.
Μόλις ο δάσκαλος ξάπλωσε, αμέσως αποκοιμήθηκε βαθιά και ξαναξύπνησε μονάχα όταν ο ήλιος βγήκε. Ο μαθητής όμως, δεν κατάφερε να κλείσει μάτι όλη την νύχτα. Όταν ξημέρωσε, ο δάσκαλος του είπε: "Σήμερα δεν θα χρειαστεί να πάμε να ζητιανέψουμε, γιατί έχουμε ακόμα κάποια αποφάγια που άφησε ο νεκρός μας φίλος." και του έδειξε ένα πιάτο. Στην θέα του τρισάθλιου και βρώμικου σκεύους, του κόπηκε ο όρεξη! Ο μαθητής δεν κατάφερε να φάει ούτε μπουκιά.

Τότε ο δάσκαλος του είπε: "Σου είχα πει, πως εσύ δεν μπορείς να μαθητεύσεις δίπλα μου. Αυτόν εδώ τον παράδεισο, εσύ δεν μπορείς να τον δεχτείς. Γύρνα καλύτερα στον κόσμο σου! Σε παρακαλώ όμως, μην αποκαλύψεις σε άλλους που βρίσκομαι γιατί εμείς οι άνθρωποι του παραδείσου δεν απολαμβάνουμε να μας ενοχλούν!"

Ο μαθητής κλαίγοντας γονάτισε και είπε: "Δάσκαλε, να προσέχετε! Στα αλήθεια φαίνεται πως δεν έχω την κατάλληλη ποιότητα για να μαθητεύσω δίπλα σας, γιατί αυτό τον παράδεισο σας, εγώ ούτε που τον βλέπω!"

挑水云水僧，是一位有名的禅师，曾在好几个丛林禅院住过，可以说饱参饱学，并在各地教过禅人。

他所主持的这一个禅院，因此吸引了太多的僧信学徒，但这些学生往往不能忍苦耐劳，半途而废，使他不得不对他们表示，他将辞去教席，并劝他们解散，各奔前程。此后，谁也没有发现挑水禅师的行踪。

三年后，他的一位门人发现他在京都的一座桥下，与一些乞丐生活在一起，这位门人立即恳求挑水禅师给他开示。
挑水禅师不客气的告诉他：‘你没有资格接受我的指导。’

门徒问道：‘要怎样我才能有资格呢？’

挑水禅师道：‘如果你能像我一样在桥下过上三、五天的时间，我也许可以教你。’

于是，这名门人弟子扮成乞丐模样，与挑水禅师共度了一天乞丐的生活。第二天，乞丐群中死了一人，挑水禅师于午夜时分伙同这位学生将尸体搬至山边埋了，事完之后，仍然回到桥下他们的寄身之处。

挑水倒身便睡，一直睡到天亮，但他这位学生却始终未能入眠。天明之后，挑水禅师对门入说道：‘今天不必出去乞食了，我们那位死了的同伙还剩一些食物在那儿。’然而这位门人看到那肮脏的碗盘，却是一口也吞咽不下去。

挑水禅师不客气的说道：‘我曾说你无法跟我学习，这里的天堂，你无法享受，你还是回到你的人间吧！请不要把我的住处告诉别人，因为天堂净土的人，不望有别人的打扰！’

门人哭着跪下来，诉说道：‘老师！你珍重吧！弟子确实没有资格跟你学习，因为你的天堂，弟子无法领会！’