Το μοσχαράκι έγινε άφαντο! (Που βόσκει ο νους σου;)

Από όταν ο Nanquan Puyuan πήγε κοντά στον Mazu, δείχνοντας μεγάλη αχαριστία στην φιλοξενία του δασκάλου, άρχισε να συμπεριφέρεται με απόλυτη ασυδοσία. Μια μέρα, εκεί που ο Nanquan Puyuan μοίραζε χυλό στους άλλους μοναχούς, ο δάσκαλος πλησίασε και τον ρώτησε: "Τι έχει μέσα η κατσαρόλα σου;"
"Τι τον έπιασε τον παλιόγερο και ξεστομίζει τέτοιο πράγμα;", απάντησε ο Nanquan.
Ο δάσκαλος δεν είπε τίποτα. Από την ημέρα εκείνη όμως κανείς δεν ξανατόλμησε να δοκιμάσει τον Nanquan!
(Ο τρόπος που επαλήθευαν την πνευματική πρόοδο κάποιου ήταν μέσω των απαντήσεων που έδινε στις ερωτήσεις)

Όταν ο δάσκαλος Nanquan Puyuan έφυγε από την συντροφιά του δασκάλου Mazu, εγκαταστάθηκε στο όρος Nanquan και εκεί κάθισε 30 ολόκληρα χρόνια. Κάποια μέρα εκεί που δίδασκε είπε το εξής: "Από μικρό παιδί είχα ένα μοσχαράκι το οποίο έβαζα να βοσκήσει στα ανατολικά του Κίτρινου ποταμού, αλλά αυτό προτιμούσε να πηγαίνει και να βόσκει το χορτάρι του γείτονα! Το έστελνα να βοσκήσει στα δυτικά και αυτό πάλι κατέληγε να τρώει το χορτάρι κάποιου αλλουνού! Έτσι δεν είχα άλλη επιλογή από το να το αποδεχθώ-ας φάει χόρτο όπου θέλει! Όμως μετά από λίγο το μοσχαράκι είχε γίνει άφαντο!"

Μια άλλη φορά, την ώρα που ο δάσκαλος Nanquan έκανε αγροτικές εργασίες πάνω στο βουνό, ένας περαστικός μοναχός, σταμάτησε και τον ρώτησε: "Ποιόν δρόμο θα πάρω για να βγω εκεί που πήγε ο Nanquan;"
Ο δάσκαλος σηκώνοντας το δρεπάνι του, του απάντησε: "Μου κόστισε 30 νομίσματα για να αγοράσω αυτό το δρεπάνι!"
"Δεν σε ρωτάω για το δρεπάνι σου! Σε ρωτώ πως να πάω στο μέρος που είναι ο Nanquan" απάντησε ο Μοναχός χωρίς να έχει καταλάβει με ποιόν μιλάει.
"Το δρεπάνι αυτό το χειρίζομαι πολύ επιδέξια!" απάντησε ο Nanquan.

南泉普愿参见马祖道一后，才顿然得鱼忘筌，到达游戏三昧的境地。一天，南泉给众僧舀粥。马祖过来问："桶里是什么？"南泉说："这老头子怎么张口就说这种话？"马祖就不再吭声了，从此别的和尚也不敢再考他。

南泉普愿离开马祖后，栖止于池阳南泉山，一住三十年。有一天，南泉上堂来说："我自小就养了一头水牯牛，想向河东放牧，可它要吃别人的水草；想向西边放牧，也要吃别人的水草。所以不如将就着，在这儿吃点草吧，可是却又总找不到。"

一次，南泉在山上干活，有一个和尚过来问："到南泉那儿去的路怎么走？"南泉举起他的镰刀说："我这把镰刀是花了三十块钱买的。"和尚说："我不问你镰刀，我问你到南泉那儿去的路怎么走？"南泉说："这镰刀我用得正快！"

Όταν ξυπνήσετε από το όνειρο θα καταλάβετε την κενότητα του!

Ο δάσκαλος Deshan Xuanjian, προερχόταν από την περιοχή του Σιτσουάν. Το κοσμικό του επίθετο ήταν Τζόου. Από μικρό παιδί μελετούσε το Dharma και μιας ήταν ιδιαίτερα εξοικειωμένος με το να αναλύει την Διαμαντένια Σούτρα, του είχαν δώσει το παρατσούκλι: "Ο διαμαντένιος Τζόου".
Όταν κάποια στιγμή άκουσε πως η ανταγωνιστική τους σχολή(Southern school) είχε αρχίσει να έχει απήχηση και να προσελκύει κόσμο, εξοργισμένος σχολίασε:
"Η διδασκαλία του Βούδα είναι τόσο εκτενής και δυσνόητη, που ακόμα και μια ολόκληρη ζωή να διαλογίζεται κανείς δύσκολα θα γίνει βούδας. Τώρα αυτοί οι δαίμονες του Νότου πως τολμούνε και κηρύττουν μπούρδες του στυλ "Βασιζόμενος στην εσωτερική σας καθοδήγηση μπορείτε να δείτε την πραγματική φύση σας και να γίνεται Βούδες;". Θέλω να καταστρέψω το σινάφι τους και να γκρεμίσω την φωλιά τους. Αυτή θα είναι η προσφορά μου στον Βούδα."

Έτσι επιλέγοντας απο την συλλογή του το Qinglong(Πράσινος δράκος: διάσημοι σχολιασμοί που έγραψε ο ίδιος πάνω στο Διαμαντένιο Σούτρα) έφυγε από το Σιτσουάν. Καθώς κατευθυνόταν προς την περιοχή Linyang της επαρχίας Hunan, είδε μια γυναίκα να πουλάει φαγώσιμα. Μιας και η κοιλιά του ήταν άδεια, άφησε κάτω το δισάκι του έτοιμος να αγοράσει κάτι φαγώσιμο, όμως την στιγμή εκείνη η γυναίκα δείχνοντας προς το δισάκι του τον ρώτησε: "Τι βιβλίο είναι αυτό που κουβαλάς εκεί μέσα;"
"Το διαμαντένιο Σούτρα" απάντησε ο Deshan.
"Έχω μια απορία", είπε η γυναίκα. "Αν μπορείς να μου την απαντήσεις θα σου δώσω κάτι φαγώσιμο χωρίς λεφτά, αν όμως δεν μπορείς να μου απαντήσεις, τότε σε παρακαλώ να φύγεις, δεν έχει τίποτα φαγώσιμο για σένα. (Η κινέζικη λέξη για το φαγώσιμο είναι και ένα ρήμα, που σημαίνει προσεγγίζω την φύση του Εαυτού). "Στο Διαμαντένιο Σούτρα", συνέχισε, "γράφει πως ο χθεσινός Εαυτός είναι ανυπόστατος/άπιαστος. Ο Εαυτός του τώρα είναι ανυπόστατος, ο μελλοντικός εαυτός είναι ανυπόστατος. Εσύ, ποιόν απ'όλους του εαυτούς προσπαθείς να προσεγγίσεις; (κάνοντας λογοπαίγνιο με την λέξη φαγώσιμο)". Ο Deshan έμεινε άφωνος.

Αργότερα αναζήτησε τον δάσκαλο Longtan Chongxin(όνομα που σημαίνει Λίμνη του Δράκου). Μόλις μπήκε στην αίθουσα διδασκαλίας του για πρώτη φορά, φώναξε: "Είχα ακούσε πως η λίμνη του δράκου είναι φημισμένη και ήρθα εδώ για να ρίξω μια ματιά, όμως ούτε λίμνη βλέπω, ούτε δράκο."
Ο δάσκαλος Longtan δίχως να αντιδράσει στην πολεμική του Deshan, απλά έπεσε υποκλινόμενος στα πόδια του και του είπε: "Μόλις έφτασες στην λίμνη του δράκου"
Ο Deshan μη έχοντας πως να αποκρούσει αυτή την αντιμετώπιση, έμεινε κοντά στον δάσκαλο.

Μια νύχτα, καθώς ο Deshan έκανε παρέα στον γερασμένο δάσκαλο Longtan, του είπε ο δάσκαλος Longtan: "Είναι περασμένη η ώρα,  γιατί δεν επιστρέφεις στο δωμάτιο σου;"
Ο Deshan έκανε να φύγει αλλά μόλις βγήκε έξω επέστρεψε μέσα και είπε: "Έξω είναι πολύ σκοτεινά"
Τότε ο δάσκαλος άναψε ένα κερί και του το προσέφερε. Μόλις όμως ο Deshan άπλωσε το χέρι του να το πιάσει, ο δάσκαλος με ένα φύσημα του το έσβησε.
Την στιγμή εκείνη ο Deshan κατάλαβε.

Το επόμενο πρωί, ο Longtan ανακοίνωσε στους μαθητές του "Ανάμεσα μας υπάρχει ένα παλικάρι αιμοβόρο του οποία τα δόντια είναι κοφτερά σαν μαχαίρια. Αγύριστο κεφάλι και σκληρός σαν βράχος. Μέρα νύχτα, στην κορυφή ενός μοναχικού βράχου, με τις πράξεις του κηρύττει το μονοπάτι της διδασκαλίας μου."
Ο Deshan αφού φωτίστηκε, άναψε μια φωτιά στην αίθουσα διαλογισμού και έκαψε το βιβλίο σχολιασμού που είχε γράψει και το οποίο είχε κουβαλήσει μαζί του από το Σιτσουάν. Γεμάτος έμφαση είπε:
"Ακόμα και η πιο διεξοδική μελέτη των γραφών, δεν είναι τίποτα, παρά ένας κόκκος σκόνης μέσα στο άπειρο. Ακόμα και τα πιο σπουδαία κατορθώματα στον κόσμο των ανθρώπων, δεν είναι τίποτα παρά μια σταγόνα νερού που χάνεται μέσα σε μια τεράστια λίμνη.

Ο Deshan μετά την αφύπνιση του, μίλησε στην σύναξη των μοναχών και είπε: "Όποιος τολμήσει να μιλήσει θα φάει 30 ξυλιές! Όποιος δεν τολμήσει να μιλήσει, και αυτός θα φάει 30 ξυλιές!". Οι ξυλιές(με μπαστούνι) του Deshan δίπλα στις κραυγές(Katsu) του Linji αποτελούν τα χαρακτηριστικά τεχνάσματα του Ζεν που αναφέρονται ως "stick and shout".

Κάποτε κάποιος ρώτησε τον Deshan "τι είναι ένας Bodhisattva;"
Ο Deshan τον χτύπησε με το ραβδί του και του φώναξε: "Φύγε από δω! Πώς τολμάς να χέζεις εδώ μέσα;"

Μια άλλη φορά στην ερώτηση "Τι είναι ο Βούδας;" ο Deshan στο ίδιο ύφος απάντησε: "Ο Βούδας είναι η βρωμερή αλεπού του Δυτικού παραδείσου"

Σε μια άλλη περίσταση ενόσω δίδασκε στην σύναξη των μοναχών είπε ο Deshan:
"Ούτε Βούδα έχω, ούτε κάποιον διδάσκαλο. Ο Bodhidharma ήταν μια σκατούλα και ο Śākyamuni είναι αποξηραμένα κόπρανα γουρουνιού, ενώ οι Bodhisattva Manjusri και Samantabhadra είναι δοχεία που κουβαλάνε ακαθαρσίες μέσα τους. Τι Sammā-Sambodhi πλάσματα, τι πλάσματα που πέτυχαν δήθεν την φώτιση χωρίς την καθοδήγηση κανενός; Όλα είναι απλοί άνθρωποι. Bodhi, Prajñā (σοφία) και το βασίλειο της Νιρβάνα, όλα τους είναι πάσαλοι στους οποίους έχουν δεμένα τα γαϊδούρια. Τα 12 είδη των γραφών είναι τα κιτάπια του διαβόλου(Yama), τα βρωμόχαρτα με τα οποία σκουπίζουν τις ανοιχτές πληγές. Δεν υπάρχουν οι τέσσερις αλήθειες και τρείς αρετές, ευγενής προδιάθεση(Shoshin) και τα δέκα στάδια της πνευματικής πορείας, όλα τους είναι σαν τα πνεύματα που φυλλάνε τους τάφους: Δεν μπορούν να προστατεύσουν ούτε τον εαυτό τους."

Στο νεκροκρέβατο είπε στους μαθητές τους: "Με το να κυνηγάτε κενές ψευδαισθήσεις, κουράζετε άδικα το πνεύμα σας. Όταν ξυπνήσετε απο το όνειρο, τότε μοναχά θα καταλάβετε την κενότητα του!"

德山宣鉴禅师，四川人，俗姓周，幼年出家，曾精研佛法，尤其擅长讲解《金刚经》，故有周金刚之称。当他听说南方禅宗十分兴盛，便不平道： "佛学如此博大精深，即使修行一辈子，也难以成佛。 南方的妖魔竟敢胡诌什么"直指人心，见性成佛"。 我要捣毁他们的老巢，灭绝这些邪种，以报答佛恩。" 于是，他挑着《青龙疏抄》离开了四川。 在湖南澧阳的路上，他看到一位妇人在卖饼，当时他肚子有点饿了，就停下担子，想买点心，妇人指着他的担子问："里面装的是什么书啊？"德山道："是《金刚经》。"妇人说："我有一个问题，你要答得上来就送你点心吃，如果答不上来就请你走开，没有点心吃。《金刚经》上说："过去心不可得，现在心不可得，将来心也不可得"，不知道你点的是哪个心？"周金刚顿时哑口无言。

随后，他到龙潭崇信禅师那里去，一进法堂他就大声嚷嚷："久闻龙潭大名，到此一看，即不见潭，也不见龙。"崇信躬身道："你已经亲身到了龙潭。"德山无法回答，就留了下来。

一天夜里，德山宣鉴侍立在龙潭身旁，龙潭禅师说： "夜深了，你怎么还不回去。" 德山宣鉴便往外走，刚出去又回来说："外面好黑。" 禅师便点起一支蜡烛给他。他刚伸手接，禅师就一口吹灭。 德山顿时大悟。 第二天，龙潭对大众说："这里有个汉子，牙齿好像剑树，张着血盆大口。 一棒打不回头。他日异时，在孤峰顶上，树立我的道法。"德山宣鉴悟道后，便把《金刚经疏抄》等在法堂上一把火烧了。 他感叹道：
穷诸玄辩，若一毫置于太虚。
竭世枢机，似一滴投于巨壑。

（意思是：穷尽了玄理佛论，也不过像放在虚空中的一根毫毛；用尽了世间机巧，也不过像投入巨壑中的一滴水珠。）

德山宣鉴悟道后上堂说："说得出来也三十大棒，说不出来也三十大棒。"德山的棒与临济的喝，形成禅宗特有的棒喝交加。

有人问："什么是菩萨？"德山宣鉴就用棒子打他："出去！别到这里来拉屎！"
"什么是佛？"德山宣鉴回答："佛是西天老骚狐。"

德山宣鉴有一天在堂上说："我这里没有佛，没有祖，达摩是老臊胡，释迦牟尼是干屎橛，文殊、普贤是挑粪工，什么等觉、妙觉都是凡夫，菩提智慧、涅盘境界都是系驴的木桩。十二类佛经是阎王簿，是擦疮的废纸，什么四果三贤、初心十地都是守坟的鬼，自身难保。"

临终时，德山宣鉴告戒徒子徒孙道："扪空追响，劳汝心神。梦觉觉非，竟有何事！"（意思是：追逐虚空幻响，只会徒劳你们的心神，梦中醒来，才会觉悟到它的虚幻，明了本来无事的道理。）

Ποίος μπορεί να ακούσει την άβια ύλη να κάνει κήρυγμα;

Ο δάσκαλος Tung-shan όταν εγκατέλειψε το όρος Weishan, πήγε κατευθείαν να συναντήσει τον δάσκαλο Yunyen Tansheng (Ungan Donjo).
"Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος είναι σε θέση να ακούσει τα μη-αισθανόμενα όντα (αναφερόμενος στην άβια ύλη) να διδάσκουν το Dharma (Mujo Seppo);", ρώτησε ο Tungshan.
"Μόνο τα μη-αισθανόμενα όντα μπορούνε να την ακούσουν", απάντησε ο Yunyan αναφερόμενος τόσο στην άβια ύλη όσο και στα όντα τα οποία έχουν μεταβεί πέρα από τις αισθήσεις.
"Εσείς, σεβάσμιε, μπορείτε να τα ακούσετε;", ξαναρώτησε ο Tungshan.
"Αν εγώ μπορούσα να τα ακούσω, τότε εσύ δεν θα μπορούσες να ακούσεις εμένα να διδάσκω", απάντησε ο Yunyan.
"Γιατί όμως να μην μπορώ να τα ακούσω;", ξαναείπε ο Tungshan.
Σηκώνοντας το ραβδί του ο Yunyan τον ρώτησε: "Μπορείς ακούσεις αυτό;"
"Όχι" απάντησε ο Tungshan.
"Εδώ δεν μπορείς να ακούσεις την διδασκαλία μου, πως περιμένεις να μπορείς να ακούσεις την διδασκαλία των μη-αισθανόμενων όντων;" ρώτησε ο δάσκαλος Yunyan.
"Σε ποια γραφή γίνεται αναφορά για την διδασκαλία των μη-αισθανόμενων όντων δάσκαλε;", ρώτησε ο Tungshan
"Σίγουρα έχεις διαβάσει το Amitābha Sūtra που λέει: Πουλιά και δέντρα, όλα διδάσκουν το Dharma." είπε ο Yunyan και μόλις το άκουσε αυτό ο Tungshan, αφυπνίστηκε λέγοντας με την σειρά του:
"Θαυμαστό μυστήριο! Ποιος θα φανταζόταν την άβια ύλη να κάνει κήρυγμα; Αν χρησιμοποιήσεις τα αφτιά σου για να το ακούσεις, διαρκώς θα αποτυγχάνεις. Ακούγοντας το όμως με τα μάτια, τότε επιτέλους θα το γνωρίσεις."

良价禅师辞别沩山后，直接拜访云岩昙晟禅师。问："无情说法，什么人能够听到？"云岩："只有无情能够听得见。"良价："你和尚听得到吗？"云岩："我如果听得见，你就听不到我说法了。"良价："我为什么听不到？"云岩竖起拂子说："可听到吗？"良价："没有听到。"云岩："我说法你尚且听不到，更不要说无情说法了。"良价："无情说法，出在哪个典故？"云岩："你难道没看到《阿弥陀经》说：水鸟树林，全都念佛法。"良价对此有所省悟，于是说偈云：

也大奇，也大奇，

无情说法不思议。

如用耳听终难会，

眼处闻时方知。

Πως γίνεται το ψάρι να χάσει τον δρόμο του στην ξαστεριά;

Κάποτε ο δάσκαλος Linji επισκέφθηκε τον δάσκαλο Fenglin. Μόλις τον είδε ο Fenglin προβληματισμένος για την πρόοδο του, του είπε: "Θα ήθελα να σας συμβουλευτώ για ένα θέμα"
Ο Linji όμως απάντησε: "Γιατί πρέπει να κόβει και να πετάει κανείς καλό κρέας αν αυτό δεν έχει σαπίσει;"
Ο Fenglin δεν φάνηκε να καταλαβαίνει το νόημα του δασκάλου όμως (δηλαδή πως ο Fenglin έχει ήδη αφυπνιστεί) και συνέχισε εκθέτοντας την απογοήτευση του για τον αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει: "Όταν το φεγγάρι λάμπει δίχως σύννεφα και τα νερά είναι καθαρά δίχως να δημιουργείται κάποια σκιά σε αυτά, πως παρ'όλα αυτά γίνεται και το ψάρι χάνει τον δρόμο του;"
"Όταν το φεγγάρι λάμπει δίχως σύννεφα να το εμποδίζουν και τα νερά είναι καθαρά δίχως να δημιουργείται κάποια σκιά, πώς παρ'όλα αυτά εσύ πιστεύεις πως το ψάρι έχει χαθεί;" τον διόρθωσε ο Linji.
"Βλέποντας τον άνεμο, ξέρω πως κύματα έχουν σηκωθεί και το πανί φουσκώνει κάνοντας το σκάφος (του νου) να ξαναρχίσει να γλιστράει πάνω στα άγρια νερά" είπε ζητώντας για άλλη μια φορά βοήθεια ο Fenglin.
"Μονάχο του το φεγγάρι αντανακλάται πάνω στην γαλήνια λίμνη. Το μακρόσυρτο βουητό του φθινοπωρινού ανέμου ακούγεται απλά σαν την πνοή μιας γης και ενός ουρανό που έχουν ήδη γίνει ένα" είπε για άλλη μια φορά ο Linji.
"Η γλώσσα σας είναι κοφτερή σαν σπαθί και μετράει γη και ουρανό όμως σας παρακαλώ δώστε μου μια φράση μήπως και καταλάβω", ξαναείπε ο Fenglin προβληματισμένος.
"Ο ξιφομάχος βγάζει το σπαθί του μόνο στην παρουσία ενός άλλου ξιφομάχου. Ο ποιητής απαγγέλλει ποιήματα μόνο στην παρουσία ενός άλλου ποιητή" είπε ο δάσκαλος Linji και τότε ο Fenglin επιτέλους σιώπησε.


临济前去拜访凤林禅师。见面后，凤林问：“有事想请教，行吗？”临济答：“何必剜肉作疮。”凤林说：“海月澄无影，游鱼独自迷。”临济说：“海月既无影，游鱼如何迷！”凤林又说：“观风知起浪，玩水野帆飘。”临济对答：“孤蟾独耀江山静，长啸一声天地秋。”凤林说：“任张三寸挥天地，临机一句试说来。”临济道：“路逢剑客须呈剑，不是诗人不献诗。”凤林只好作罢。

Ώστε ακόμα και εσείς έχετε ερωτική επιθυμία;

Μια μέρα, μια νεαρά γυναίκα μοναχός (bhikkhuni), παρουσιάσθηκε στο δάσκαλο Jōshū για να του αποτίσει τιμή. Μόλις τον αντίκρισε, την πλημμύρισε ένας πηγαίος θαυμασμός.
Αμέσως τον ρώτησε: "ποια είναι η κρυφή ουσία;" (εννοώντας που βρίσκεται το πραγματικό μυστήριο τις Βουδιστικής διδασκαλίας)
Ο δάσκαλος Joshu, με την άκρη του δαχτύλου του την τσίμπησε στον ώμο. Έκπληκτη και απογοητευμένη τον ρώτησε: "ώστε ακόμα και εσείς συνεχίζεται να έχετε μέσα σας αυτό τον σπόρο (της ερωτικής επιθυμίας);"
"Εσύ είσαι που τον έχεις μέσα σου", απάντησε ο δάσκαλος.


　　一日，一位妙龄尼姑来参访赵州和尚，一见之下，不禁心生爱慕之意，赵州和尚得道高僧的风采实在令人心仪。她不禁近前问道：“如何是密密意？”意思是说，佛法真正的奥妙在哪里？赵州和尚用指头在她的手臂上掐了一下。尼姑一惊，道：“你也有这个在？”赵州和尚平和地说：“是你有这个在。”

Οι φυλλωσιές είναι πράσινες και τα άνθη κόκκινα

Μια μέρα ο δάσκαλος Ikkyū ρώτησε τον Murata Shukō (ο οποίος ιστορικά είναι ένας από τους σημαντικότερους διαμορφωτές της Ιαπωνικής τελετής του τσαγιού):
"Τι πρέπει να τηρεί κανείς όταν πίνει τσάι;"
Ο Murata Shukō απάντησε: "Πρωτίστως να έχει μελετήσει το κλασσικό έργο "Περί του Τσαγιού και των επιπτώσεων του στην υγεία" (Kissa Yojoki) του Myōan Eisai o οποίος ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το Ζεν (και το τσάι) στην Ιαπωνία. Πρέπει να πίνει το τσάι κανείς με στόχο την καλή υγεία."
Αφού άκουσε τα παραπάνω, ο δάσκαλος Ikkyu απήγγειλε το κλασσικό Κοάν "Πάνε για Τσάι" του δασκάλου Joshu και τότε τον ξαναρώτησε: "Σχετικά με το Κοάν <Πάνε για Τσάι> του δασκάλου Joshu, τι γνώμη έχεις;"

Ο Murata, σιωπηλός και με τα δύο του χέρια κρατούσε το πολυλατρεμένο φλιτζάνι και ενώ ήταν έτοιμος να πιει μια γουλιά, ο δάσκαλος Ikkyu σήκωσε το ραβδί του και βγάζοντας μια δυνατή κραυγή το κατέβασε πάνω στο φλιτζάνι που ο Murata κρατούσε ευλαβικά, σπάζοντας το σε θρύψαλα!
Ο Murata έμεινε ακίνητος και λίγες στιγμές αργότερα -αφού υποκλίθηκε στον δάσκαλο- αποχώρησε. Πάνω που είχε φτάσει στην έξοδο του μοναστηριού, ο δάσκαλος Ikkyu τον φώναξε πίσω: "Murata!"
"Μάλιστα δάσκαλε", αποκρίθηκε ο Murata και επέστρεψε πίσω στη αίθουσα που καθόταν ο δάσκαλος.

"Προ ολίγου σου ζήτησα να μου πεις ποια είναι η σωστή (διανοητική) στάση (και τελετή) όταν πίνουμε τσάι. Πως βλέπεις το να εγκαταλείψει κανείς όλες τις επιτηδεύσεις και με ένα τελείως ακίνητο νου (Mushin) απλά να πιει τσάι;"

"Οι φυλλωσιές είναι πράσινες, και τα άνθη κόκκινα", απάντησε γαλήνια ο Murata.
(Μέσα στην έκφραση αυτή διαφαίνεται η συνειδητοποίηση πως η μορφή είναι κενότητα και πως τον κόσμο μπορεί κανείς να τον γευτεί μόνο όταν τον βλέπει για αυτό που είναι και τίποτα άλλο.)


一日，一休问他：“要以怎样的规矩吃茶呢？”珠光回答：“学习第一个把禅引进日本的荣西禅师的《吃茶养生记》，为健康而吃茶。”这时，一休就给他讲了“赵州吃茶去”的公案，然后问他说：“关于赵州"吃茶去"的回答，你有何看法？”珠光默默地捧起自己心爱的茶碗，正准备喝的一刹那，一休突然举起铁如意棒，大喝一声将珠光手里的茶碗打得粉碎。

珠光一动不动，过了一会便向一休行礼离座。走到玄关时，一休叫了声：“珠光！""是！”珠光答应后转过身来。“刚才我问你吃茶的规矩，但如果抛开规矩无心地吃时将如何？”

珠光静静地回答：“柳绿花红。”

佛法并非有什么特别的形式，她存在于每日的生活之中。对于茶人来说，佛法就存在于茶汤之中，别无他求。这就是"茶禅一味"的境地。

Πάνε να πιεις λίγο τσάι!

Κάποτε ένας μοναχός επισκέφθηκε τον δάσκαλο Joshu (Chengshen). Όταν ο δάσκαλος τον ρώτησε αν ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στο μοναστήρι του, αυτός απάντησε καταφατικά. Τότε ο δάσκαλος του είπε: "πάνε να πιεις λίγο τσάι".
Λίγες μέρες αργότερα στο μοναστήρι εμφανίστηκε ένας άλλος μοναχός. Ο δάσκαλος Joshu ομοίως τον ρώτησε αν ερχόταν για πρώτη φορά ή είχε ξανάρθει. Ο μοναχός είπε πως είχε ξαναέρθει και τότε ο δάσκαλος του είπε: "πάνε να πιεις λίγο τσάι".
Όταν ο μοναχός υπηρεσίας που καθόταν δίπλα στον δάσκαλο το άκουσε αυτό, τον ρώτησε: "Δάσκαλε, τον ταξιδιώτη που ήρθε επίσκεψη για πρώτη φορά τον στείλατε να πιει τσάι. Αυτό το καταλαβαίνουμε. Όμως γιατί στείλατε για τσάι και αυτόν που είχε ξανάρθει;"
Γυρίζοντας προς το μέρος του, ο δάσκαλος τον φώναξε με το όνομα του.
"Μάλιστα δάσκαλε;", απάντησε ο μοναχός υπηρεσίας.
"Πάνε και συ να πιεις λίγο τσάι"

(Υπάρχει η έκφραση "Ζεν και τσάι έχουν γεύση μια" που σημαίνει πως στα μάτια αυτού που εφαρμόζει το Ζεν δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ πραγμάτων)

有一个和尚来参拜赵州和尚，赵州和尚问他是第一次来还是第二次来，那个和尚说是第一次来，赵州和尚告诉他“吃茶去！。”过了几天，又有一个和尚来参拜他，赵州和尚同样问他是第一次来还是第二次来，他说是第二次来，赵州和尚同样告诉他“吃茶去！”。当时在他身边的寺院的负责的和尚就问赵州，第一次来的你叫他吃茶去，我们可以理解，怎么第二次来的也叫他吃茶去呢？这是什么道理呢？赵州和尚就叫这个和尚的名字，他就回答我在这里，赵州和尚说：“你也吃茶去！”。