Το μοσχαράκι έγινε άφαντο! (Που βόσκει ο νους σου;)

Από όταν ο Nanquan Puyuan πήγε κοντά στον Mazu, δείχνοντας μεγάλη αχαριστία στην φιλοξενία του δασκάλου, άρχισε να συμπεριφέρεται με απόλυτη ασυδοσία. Μια μέρα, εκεί που ο Nanquan Puyuan μοίραζε χυλό στους άλλους μοναχούς, ο δάσκαλος πλησίασε και τον ρώτησε: "Τι έχει μέσα η κατσαρόλα σου;"
"Τι τον έπιασε τον παλιόγερο και ξεστομίζει τέτοιο πράγμα;", απάντησε ο Nanquan.
Ο δάσκαλος δεν είπε τίποτα. Από την ημέρα εκείνη όμως κανείς δεν ξανατόλμησε να δοκιμάσει τον Nanquan!
(Ο τρόπος που επαλήθευαν την πνευματική πρόοδο κάποιου ήταν μέσω των απαντήσεων που έδινε στις ερωτήσεις)

Όταν ο δάσκαλος Nanquan Puyuan έφυγε από την συντροφιά του δασκάλου Mazu, εγκαταστάθηκε στο όρος Nanquan και εκεί κάθισε 30 ολόκληρα χρόνια. Κάποια μέρα εκεί που δίδασκε είπε το εξής: "Από μικρό παιδί είχα ένα μοσχαράκι το οποίο έβαζα να βοσκήσει στα ανατολικά του Κίτρινου ποταμού, αλλά αυτό προτιμούσε να πηγαίνει και να βόσκει το χορτάρι του γείτονα! Το έστελνα να βοσκήσει στα δυτικά και αυτό πάλι κατέληγε να τρώει το χορτάρι κάποιου αλλουνού! Έτσι δεν είχα άλλη επιλογή από το να το αποδεχθώ-ας φάει χόρτο όπου θέλει! Όμως μετά από λίγο το μοσχαράκι είχε γίνει άφαντο!"

Μια άλλη φορά, την ώρα που ο δάσκαλος Nanquan έκανε αγροτικές εργασίες πάνω στο βουνό, ένας περαστικός μοναχός, σταμάτησε και τον ρώτησε: "Ποιόν δρόμο θα πάρω για να βγω εκεί που πήγε ο Nanquan;"
Ο δάσκαλος σηκώνοντας το δρεπάνι του, του απάντησε: "Μου κόστισε 30 νομίσματα για να αγοράσω αυτό το δρεπάνι!"
"Δεν σε ρωτάω για το δρεπάνι σου! Σε ρωτώ πως να πάω στο μέρος που είναι ο Nanquan" απάντησε ο Μοναχός χωρίς να έχει καταλάβει με ποιόν μιλάει.
"Το δρεπάνι αυτό το χειρίζομαι πολύ επιδέξια!" απάντησε ο Nanquan.

南泉普愿参见马祖道一后，才顿然得鱼忘筌，到达游戏三昧的境地。一天，南泉给众僧舀粥。马祖过来问："桶里是什么？"南泉说："这老头子怎么张口就说这种话？"马祖就不再吭声了，从此别的和尚也不敢再考他。

南泉普愿离开马祖后，栖止于池阳南泉山，一住三十年。有一天，南泉上堂来说："我自小就养了一头水牯牛，想向河东放牧，可它要吃别人的水草；想向西边放牧，也要吃别人的水草。所以不如将就着，在这儿吃点草吧，可是却又总找不到。"

一次，南泉在山上干活，有一个和尚过来问："到南泉那儿去的路怎么走？"南泉举起他的镰刀说："我这把镰刀是花了三十块钱买的。"和尚说："我不问你镰刀，我问你到南泉那儿去的路怎么走？"南泉说："这镰刀我用得正快！"

Ακόμα να έρθει ο δάσκαλος;

Ο δάσκαλος Nanquan Puyuan είχε ετοιμάσει μια τελετή στην μνήμη του δασκάλου του Mazu Daoyi ο οποίος ήταν ήδη νεκρός. Αφού τελείωσε τις προετοιμασίες, απευθυνόμενος προς το πλήθος των ανθρώπων που είχε μαζευτεί, ρώτησε: "Ακόμα να έρθει ο δάσκαλος Mazu;"
Το πλήθος σαστισμένο δεν ήξερε τι να απαντήσει σε αυτή την παράλογη ερώτηση.
Ξαφνικά ένας νεαρός μοναχός εν ονόματι Tung-Shan απάντησε: "Ψάχνει να βρει συνοδούς και αμέσως μετά θα έρθει!"
"Αν και μικρός ακόμα, φαίνεται να έχεις προοπτικές πνευματικής εξέλιξης", απάντησε ο δάσκαλος Puyuan.
Ενοχλημένος ο Tung-Shan απάντησε: "Δάσκαλε, δεν είναι σωστό να αποκαλείτε σκάρτους τους  έντιμους ανθρώπους!"

普愿禅师设斋祭祀马大师，问众僧道："马大师来吗？"大众无话可答。洞山："等到有了伴就来。"普愿："你虽然年轻，却很可以培养。"洞山："和尚不要把良民降低为贱人！

Πέταξε μακριά!

Ο δάσκαλος Baizhang Huihai καταγόταν από το Fujian και ήταν ο πιο γνωστός μαθητής του δάσκαλου Matsu. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο όρος Baizhang της περιοχής jiangxi όπου και έγινε γνωστός με το όνομα "Δάσκαλος Baizhang". Σιγά σιγά μοναχοί Ζεν άρχισαν να συρρέουν εκεί από όλη την επικράτεια. Άνθρωποι ταλαντούχοι όπως ο Guishan και ο Huangbo, πήγαν εκεί και έτσι γεννήθηκε μια νέα σχολή Ζεν στα πόδια του δασκάλου Huihai.

Όταν ήταν μικρός ο Huihai συνάντησε τον δάσκαλο Matsu και έγινε ο προσωπικός του υπηρέτης. Κάθε φορά που του πήγαινε το φαγητό του, την στιγμή που ο ο Huihai έβγαζε το κάλυμμα του πιάτου, ο δάσκαλος Matsu πιάνοντας λίγο από το φαγητό ρωτούσε τους μαθητές του: "Τι είναι αυτό;"
Το ίδιο πράγμα συνέβαινε κάθε μέρα. Με αυτά, ο Huihai μαθήτευσε δίπλα στον Matsu τρία ολόκληρα χρόνια.

Μία μέρα που είχε βγει για περίπατο με τον δάσκαλο Matsu, όταν άξαφνα ακούστηκε η φωνή μιας πάπιας, ο δάσκαλος Matsu τον ρώτησε: "τι είναι αυτός ο ήχος;"
"μια πάπια δάσκαλε", είπε ο Huihai.
Αρκετή ώρα αργότερα ο δάσκαλος Matsu ξαναρώτησε: "Πού πήγε ο ήχος;"
"πέταξε μακριά δάσκαλε", ξαναείπε ο Huihai.
Ξαφνικά ο δάσκαλος Matsu βάζοντας όλη του την δύναμη, τσίμπησε τον Huihai στην μύτη! Ο Huihai ούρλιαξε από τον πόνο και ο δάσκαλος του είπε: "Τόλμα να ξαναπείς πως πέταξε μακριά!". Μόλις τον άκουσε, αμέσως κατάλαβε (φωτίστηκε) ο Huihai, όμως γύρισε στο δωμάτιο του και άρχισε να κλαίει γοερά. Όταν τον είδε ο συγκάτοικος του, τον ρώτησε: "Τι έχεις; Σου λείπει το σπίτι σου;"
"όχι, δεν είναι αυτό" απάντησε ο Huihai. "μήπως σε έβρισε κάποιος;", ξαναρώτησε ο συγκάτοικος του. "Ούτε αυτό", είπε ο Huihai. "Τότε γιατί κλαις;" ξαναρώτησε ο συγκάτοικος.
"Να, ο δάσκαλος μου τσίμπησε την μύτη και τώρα πονάει αβάσταχτα!", απάντησε ο Huihai. "Τι καρμική τιμωρία ήταν άραγε αυτή;" απόρησε ο συγκάτοικος. "Ρώτα τον δάσκαλο, αυτός ξέρει", είπε ο Huihai. Ο συγκάτοικος πήγε και βρήκε τον δάσκαλο Matsu: "δάσκαλε, ο Huihai είναι μόνος στο δωμάτιο και κλαίει. Τι λάθος έκανε και τώρα το πληρώνει; Σας παρακαλώ, πείτε μου."
Ο δάσκαλος απάντησε: "Έχει ήδη καταλάβει. Πήγαινε να τον ρωτήσεις."
Επιστρέφοντας στο δωμάτιο είπε στον Huihai: "ο δάσκαλος λέει πως έχεις ήδη καταλάβει, και να έρθω να ρωτήσω εσένα!"
Ο Huihai άρχισε να γελάει.
"Τώρα μόλις έκλαιγες! Τώρα πως ξαφνικά γελάς;", ρώτησε ο συγκάτοικος του
"Μόλις τώρα έκλαιγα, και τώρα γελάω", απάντησε ο Huihai
Ο καημένος ο συγκάτοικος, δεν κατάλαβε τίποτα!



百丈怀海禅师是福建人，为马祖席下最著名的入室弟子，后住江西百丈山，世称为百丈禅师。四方禅僧，纷至踏来，席下人才济济，如沩山、希运等后来都成为了一代宗师。

怀海参见马祖大师后，成了马大师侍者。每次施主送斋饭来，怀海一揭开饭盒盖的时候，马大师就拈起一块烧饼，问大众："是什么？"每回都这样。就这样，怀海在马祖身边呆了三年。
。
有一天，他陪马祖散步，听到野鸭的叫声，马祖问："是什么声音？""野鸭的叫声。"过了好久，马祖又问："刚才的声音那里去了？"怀海答："飞过去了。 "马祖回过头来，用力拧着怀海的鼻子，怀海痛得大叫起来。马祖道："再说飞过去！"怀海一听，立即省悟，却回到侍者宿舍里哀哀大哭。同舍问："你想父母了吗？"答："不是。"又问："被人家骂了吗？""也不是。""那你哭什么？"怀海说："我的鼻子被马大师拧痛了，痛得不行。"同舍问："有什么机缘不契合吗？"怀海说"你去问和尚去吧。"同舍就去问马大师："怀海侍者有什么机缘不契合？他在宿舍里哭。请和尚对我说说。"大师说："他已经悟了，你自己去问他。"他回到宿舍后，说："和尚说你悟了，叫我来问你。"怀海呵呵大笑。同舍问："刚才哭，现在为什么却笑？"怀海说："刚才哭，现在笑。"同舍更迷惑不解。