Τον θησαυρό σου τον κουβαλάς πάντα

Ο HuiHai, κάποτε πήγε να μαθητεύσει δίπλα στον δάσκαλο MaZu, ο οποίος τον ρώτησε: "Γιατί έρχεσαι εδώ;"
"Έρχομαι αναζητώντας την διδασκαλία του Βούδα", απάντησε ο HuiHai.
Ο MaZu του είπε: "Δεν έχω τίποτα να σου δώσω! Τι διδασκαλία μου λες; Έχεις τον δικό σου θησαυρό και εσύ τον πετάς. Τι πας να πετύχεις;"
Ο HuiHai προβληματισμένος τον ρώτησε: "Για ποιο θησαυρό μου λέτε;"
Ο MaZu ξαναπάντησε: "Αυτός που σήμερα στέκεται μπροστά μου και με ρωτάει, αυτός είναι ο θησαυρός σου. Όλα τα έχεις, τίποτα δεν σου λείπει. Τι νομίζεις πως μπορείς να κερδίζεις ψάχνοντας γύρω σου;"
Τότε ο HuiHai κατάλαβε ποια είναι η πραγματική του φύση και χαρούμενος, τον ευχαρίστησε.

大珠慧海禅师初参马祖的时候。马祖问他：“来此何事？”他说：“来求佛法。”
马祖说：“我这里一物也无。来求什么佛法？自家宝藏不顾。抛家散走什么？”
大珠说：“哪个是慧海自家宝藏？”马祖说：“如今问我者就是你的宝藏，一切俱足，更无欠少，何需外求？”
大珠于此自识本心。踊跃谢礼。

Το φεγγάρι

Ο δάσκαλος LiangKuan ζούσε πολύ απλοϊκά σε μια καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού. Ένα βράδυ, πάνω που ο δάσκαλος είχε βγει έξω, ένας κλέφτης κατέφθασε και μπήκε στην καλύβα του. Για κακή τύχη του κλέφτη όμως, το σπίτι δεν είχε τίποτα που να αξίζει να πάρει μαζί του.
Καθώς απογοητευμένος ο κλέφτης ετοιμαζόταν να φύγει, μπήκε στην καλύβα ο δάσκαλος και σαν είδε τον κλέφτη του είπε: "Κρίνοντας από το παρουσιαστικό σου, πρέπει να έκανες μεγάλο δρόμο για να έρθεις εδώ. Πώς μπορώ να σε αφήσω να φύγεις με άδεια χέρια λοιπόν;"
Λέγοντας αυτά, έβγαλε το παλτό του και του το έδωσε!  "Είναι κρύα η νύχτα. Πάρε αυτό το ρούχο σαν δώρο και φόρεσε το".  Ο κλέφτης φόρεσε το παλτό και έφυγε.
Όταν αργότερα ο δάσκαλος κάθισε για να διαλογιστεί, έπεσε το βλέμμα του στο πανέμορφο φεγγάρι που έλαμπε έξω από το παράθυρο. "Φτωχέ μου φίλε!", μουρμούρισε. "Τι κρίμα που δεν είχα τρόπο να ξεκρεμάσω το φεγγάρι και να σου το δώσω".

良宽禅师住在山脚下一所茅屋里，生活过得极简单。
一天晚上，在他外出的当儿，小偷‘光顾’了他的茅庐，结果发现没有一样东西值得一偷。
良宽回来时，小偷正要离去。他对这位仁兄说：“看样子你好像远道跋涉而来，怎么能空手回去？”说着他把自已的外衣脱下来：“夜凉了，把这件衣服当作礼物披上吧。”小偷披了衣服就走了。
他坐下来参禅，看到窗外夜空中挂着一轮美丽的月亮。“可怜的家伙”他沉吟道，“可惜这月亮不能也送给他。”

Το εκατοστό πρόβατο

Τα παλιά τα χρόνια ζούσε ένας πλούσιος ο οποίος από την στιγμή που κατάφερε και απέκτησε τα πρώτα του ενενήντα-εννέα πρόβατα, ζούσε για την ημέρα που θα έβρισκε εκείνο το ένα που θα τα έκανε εκατό!
Μια νύχτα, καθώς στριφογύριζε ανήσυχος στον κρεβάτι του, θυμήθηκε πως στο βουνό πίσω από το χωριό του, υπήρχε ένα μοναστήρι, και στο μοναστήρι μέσα ζούσε ένας φτασμένος μοναχός ο οποίος και είχε ένα πρόβατο. Έτσι, την επόμενη μέρα πρωί πρωί, ξεκίνησε για να πάει να παρακαλέσει τον μοναχό μπας και του δώσει το πρόβατο του!
Την στιγμή που έφτασε, ο μοναχός καθόταν με κλειστά τα μάτια και διαλογιζόταν. Δίχως να τα ανοίξει, του είπε με ήρεμη φωνή: "Φύγε".

Πέρασε ένας μήνας και ο πλούσιος επέστρεψε για να ξανασυναντήσει τον μοναχό. Όταν ο μοναχός τον είδε μπροστά του, ο πλούσιος έδειχνε βαθιά προβληματισμένος και θλιμμένος. Τότε τον ρώτησε:  "Τι συμβαίνει, και  είσαι τόσο ανήσυχος;" ο πλούσιος απάντησε χαμογελώντας: "Πλέον έχω εκατόν πέντε πρόβατα, όμως προβληματίζομαι. Πως θα καταφέρω να τα κάνω διακόσια;". Ο μοναχός δίχως να πει τίποτα, πήγε και του έφερε μια κούπα τσάι την οποία και του παρέδωσε στο χέρι.
Μόλις ο πλούσιος ήπιε μια γουλιά, αμέσως φώναξε: "Μα γιατί το τσάι είναι τόσο αλμυρό;"
Ο μοναχός γαλήνια του απάντησε: "στην πραγματικότητα, εσύ είσαι αυτός που πάντα δίνει στον εαυτό του να πιει αλμυρά πράγματα!"

Στον κόσμο μας υπάρχουν πολλά πράγματα που μας τραβάνε, άπειροι πειρασμοί. Το να ξέρει κανείς τι χρειάζεται, είναι ένστικτο. Το να ξέρει όμως κανείς τι δεν χρειάζεται, αυτό είναι σοφία.

Ένας φιλόσοφος είπε κάποτε: Η πραγματική ευτυχία δεν κερδίζεται μέσα από τον πολλαπλασιασμό των αποκτημάτων μας, αλλά από την ελάττωση των επιθυμιών μας.
Η ευτυχία βρίσκεται στο να είμαστε ευγνώμονες για την καλή μας τύχη. Αν το ποτήρι της ζωής μας, είναι σκέτο αλατόνερο, τότε δεν πρόκειται ποτέ να γευτούμε κάτι που να είναι γλυκό.

古时候有个财主，从拥有九十九只羊的那一天起，就眼巴巴地盼望着能再添上一只羊，好凑够一百只。
一天深夜，他辗转反侧之际，忽然想起村后山上的寺院里有一位得道的禅师养了一只羊。于是，第二天一大早，财主便前去恳求禅师将那只羊让给自己。当时，禅师正闭目静思，眼皮也没有动一下，只淡淡地说：“牵走吧！”
一个月之后，财主又来求见禅师。禅师见他愁眉苦脸，问他为何如此心焦？财主苦笑着说：“现在我已经有了一百零五只羊了，我什么时候才能拥有两百只羊呢？”禅师默默无言，转身端来一杯水，递到他的手中。
财主刚喝了一口，便大叫起来：“这茶水为什么这么咸啊？”禅师不动声色，只冷冷地说：“其实，你给自己喝的也一直是咸水呀！”
点评：世间值得人们喜爱的东西实在太多，面对太多太多的诱惑，明白自己需要什么只是本能，而明白自己不需要什么才是人生的智慧。
一位哲人说过：真正的幸福并非所拥有的多，而是所求的少。幸福常驻在一颗常常感恩、时时惜福的心境里。
在人生的杯子里，如果注满的都是咸水，那就永远品尝不出幸福的甘甜！

Οι τέσσερις γυναίκες του εμπόρου

Σε μια συνάθροιση κάποτε, ο Γκαουτάμα Βούδας αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:
"Σε μια χώρα, ζούσε ένας πλούσιος έμπορος ο οποίος είχε τέσσερις συζύγους. Η πρώτη ήταν έξυπνη, γλυκιά και δεν τον άφηνε ποτέ από κοντά της. Η δεύτερη ήταν μια πανέμορφη γυναίκα που όμως ο έμπορος την είχε κάνει σύζυγο παρά την θέληση της. Η τρίτη γυναίκα του ήταν πολύ νοικοκυρά και προσγειωμένη και αυτό του προσέφερε μια αίσθηση ασφάλειας δίπλα της. Τέλος, η τέταρτη ήταν πολύ εργατική και ήταν μονίμως τόσο απασχολημένη που όλο έτρεχε από δω και από κει ! Ο έμπορος δε, είχε ξεχάσει την ύπαρξη της!"

Μια μέρα, ο έμπορος ετοιμαζόταν για ένα μακρινό ταξίδι. Φοβούμενος την μοναξιά της διαδρομής, αποφάσισε να διαλέξει ποια από τις τέσσερις συζύγους θα τον συνοδεύσει. Όταν όμως εξέφρασε την επιθυμία αυτή στις γυναίκες του, η πρώτη απρόθυμα του απάντησε: "Να πας μόνος σου, εγώ αυτή την φορά δεν έρχομαι μαζί σου".
Η δεύτερη ενοχλημένη του είπε: "Με άρπαξες με με την βία με έκανες δική σου. Δεν έγινα σύζυγος σου με την θέληση μου, γιατί να επιλέξω τώρα να έρθω μαζί σου;"
Η τρίτη είπε και αυτή: "Παρόλο που είμαι σύζυγος σου, δεν είμαι διατεθειμένη να υποστώ τις δυσκολίες του ταξιδιού. Το πολύ να σε συνοδεύσω μέχρι λίγο πιο κάτω."
Η τέταρτη όμως δέχθηκε: "Αφού είμαι σύζυγος σου, θα σε ακολουθήσω όπου και αν πηγαίνεις." Έτσι λοιπόν, ο έμπορος ξεκίνησε το ταξίδι αυτό, παρέα με την τέταρτη σύζυγο του.

Στο τέλος, ο Γκαουτάμα εξήγησε: "Ποίος είναι αυτός ο έμπορος λοιπόν;
Εσείς είστε."
Στην ιστορία αυτή, η πρώτη σύζυγος, είναι το φυσικό μας σώμα. Μόλις πεθάνουμε, πρέπει να το αποχωριστούμε. Η δεύτερη σύζυγος είναι τα πλούτη και τα υλικά αγαθά. Δεν φέρνουν ούτε ζωή, ούτε μας γλυτώνουν από τον θάνατο. Η τρίτη σύζυγος της ιστορίας συμβολίζει την γυναίκα που έχουμε παντρευτεί στην πραγματικότητα. Όσο είμαστε ζωντανοί είμαστε σύντροφοι, όμως όταν πεθάνουμε πρέπει ο καθένας να πάρει τον δρόμο του.
Η τέταρτη γυναίκα δεν είναι άλλο από την πραγματική μας φύση: Μπορεί ο άνθρωπος συχνά να ξεχνάει την ύπαρξη της, όμως αυτή μας συνοδεύει για πάντα.


释迦牟尼在一次法会上说：“某地有个富商共讨了四个老婆：第一个老婆伶俐可爱，整天作陪，寸步不离；第二个老婆是抢来的，是个大美人；第三个老婆，沉溺于生活琐事，让他过着安定的生活；第四个老婆工作勤奋，东奔西忙，使丈夫根本忘记了她的存在。
“有一次，商人要出远门，为免除长途旅行的寂寞，他决定在四个老婆中选一个陪伴自己旅行。商人把自己的想法告诉了四个老婆，第一个老婆说：‘你自己去吧，我才不陪你!’
   “第二个老婆说：‘我是被你抢来的，本来就不心甘情愿地当你的老婆，我才不去呢?’
   “第三个老婆说：‘尽管我是你的老婆，可我不愿受风餐露宿之苦，我最多送你到城郊!’
   “第四个老婆说：‘既然我是你的老婆，无论你到哪里我都跟着你。’
   “于是商人带着第四个老婆开始了旅行!”
   最后，释迦牟尼说：“各位，这个商人是谁呢?就是你们自己。”
在这则故事里，第一个老婆是指肉体，死后还是要与自己分开的；第二个老婆是指财产，它生不带来，死不带去；第三个老婆是指自己的妻子，活时两个相依为命，死后还是要分道扬镳；第四个老婆是指自性而言，人们时常忘记它的存在，但它却永远陪伴着自己。

Από πού τέτοιος θυμός;

ο Yamaoka Tesshū συχνά πήγαινε ταξίδια και συμβουλευόταν δασκάλους του Ζεν. Μια μέρα, συνάντησε τον δάσκαλο Ogino Dokuon του μοναστηριού Shōkoku. Θέλοντας να του κάνει επίδειξη της πνευματικότητας του, όλο έπαρση του είπε: "Η σκέψη, η βουδική φύση και το πεδίο της ζωής, είναι όλα κενά. Η πραγματική φύση της μορφής, είναι η κενότητα. Δεν υπάρχει συνείδηση, δεν υπάρχει έλλειψη συνείδησης. Δεν υπάρχει υψηλό ούτε ποταπό. Δεν υπάρχει δράση, ούτε παθητικότητα."
Εκείνη την ώρα ο δάσκαλος κάπνιζε την πίπα του και δεν είπε λέξη. Ξαφνικά όμως, σήκωσε την πίπα του στον αέρα και με μια κίνηση την κατέβασε στο κεφάλι του νεαρού Yamaoka Tesshu, εξοργίζοντας τον!
"Όλα είναι κενά", είπε ο δάσκαλος. "Τότε γιατί ξαφνικά τέτοιος θυμός;"


一切皆空
山冈铁舟到处参访名师。一天，他见到了相国寺的独园和尚。
为了表示他的悟境，他颇为得意地对独园说道：
“心、佛，以及众生，三者皆空。现象的真性是空。无悟、无迷、无圣、无凡、无施、无受。”
当时独园正在抽烟，未曾答腔。但他突然举起烟筒将山冈打了一下，使得这位年轻的禅者甚为愤怒。
"一切皆空，独园问道，"哪儿来这么大的脾气？"
禅语：狂妄的人有救，自卑的人没有救，认识自己，降伏自己，改变自己，才能改变别人。

Ασυναρτησίες

Ο δάσκαλος DaoGuang κάποτε ρώτησε τον δάσκαλο HuiHai: 

"Δάσκαλε,εσείς ποτέ δεν εφησυχάζεστε! Από πού αντλείτε την ψυχική δύναμη για να συνεχίζετε τον πνευματικό αγώνα;"

Ο HuiHai απάντησε: "Δεν έχω από κάπου να αντλήσω ψυχική δύναμη, και δεν υπάρχει πνευματικός αγώνας."

ο DaoGuang τότε ρώτησε: "Αν δεν αντλείτε ψυχική δύναμη και δεν υπάρχει αγώνας όπως λέτε, τότε γιατί κάθε μέρα μαζεύετε κόσμο γύρω σας και τον παροτρύνετε να ακολουθήσει τον δρόμο του Ζεν;"

ο HuiHai είπε: "Εδώ δεν έχω μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου, ούτε και γη κάτω από τα πόδια μου. Πως θα μπορούσα όπως λες να μαζεύω κόσμο και να τον διδάσκω;"

ο DaoGuang επέμεινε: "Κάθε μέρα μαζεύετε κόσμο και τους κηρύττετε την μέση οδό. Αυτό δεν είναι διδασκαλία;"

ο HuiHai απάντησε: "Με το συμπάθιο, όμως δεν έχω φωνή. Πώς θα μπορούσα να κηρύττω; Πως μπορείς να επιμένεις πως διδάσκω τα πλήθη εγώ που δεν έχω δει ούτε έναν άνθρωπο;"

ο DaoGuang εξοργισμένος είπε: "Δάσκαλε, νομίζω πως με κοροϊδεύετε λέγοντας ασυναρτησίες!"

ο HuiHai σχολίασε: "Εγώ που δεν έχω γλώσσα πώς θα μπορούσα να λέω ασυναρτησίες;"

Προβληματισμένος ο DaoGuang τον ρώτησε: "Θέλετε να πείτε πως ο κόσμος των αισθήσεων, των ζωντανών, η ύπαρξης σας, η δική μου και η αλήθεια στην διδασκαλία του Ζεν... είναι όλα ψεύτικα;"

ο HuiHai για άλλη μια φορά απάντησε: "Μα όχι, είναι όλα αληθινά!"

ο DaoGuang μη μπορώντας να καταλάβει ξαναείπε: "Αν όλα είναι αληθινά, τότε γιατί τα αρνείστε όλα;"

Τότε ο HuiHai απάντησε: " Όλα πρέπει να τα αρνείσαι. Και τα ψευδή και τα αληθή."

Τότε ο DaoGuang κατάλαβε:

Την αλήθεια, μερικές φορές μπορείς να την ορίσεις μέσα από εμφατικές δηλώσεις , άλλες φορές όμως μόνο μέσω αποφατικών δηλώσεων (όχι αυτό, ούτε εκείνο).

Σύμφωνα με το Heart Sutra, "Η μορφή είναι κενότητα, η κενότητα είναι η μορφή. Οι αισθήσεις, σκέψεις, δράσεις και η επίγνωση δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα παραπάνω." Αυτή είναι η γνώση του κόσμου και της ζωή μέσα από την εμφατική προσέγγιση.

Το Heart Sutra λέει επίσης: "Δεν υπάρχει μάτι, αφτί, μύτη, γλώσσα, σώμα και νους. Δεν υπάρχουν μορφές, ήχοι, αρώματα, γεύσης, αντικείμενα της αφής, η αντικείμενα του νου."

Αυτή είναι η αποφατική θεώρηση του κόσμου και της ζωής. 

Το ότι ο HuiHai διαφωνούσε με κάθε λέξη και κάθε φράση, δεν ήταν παραλογισμός, γιατί η άρνηση των πάντων, δεν είναι άλλη από την κατάφαση των πάντων.

4。真假妄语

道光禅师有一次问大珠慧海禅师道：“禅师！您平常用功，是用何心修道？”

大珠：“老僧无心可用，无道可修。” 

道光：“既然无心可用，无道可修，为什么每天要聚众劝人参禅修道？”

大珠：“老僧我上无片瓦，下无立锥之地，那有什么地方可以聚众？”

道光：“事实上你每天聚众论道，难道这不是说法度众？”

大珠：“请你不要冤枉我，我连话都不会说，如何论道？我连一个人也没有看到，你怎可说我度众呢？”

道光：“禅师，您这可打妄语了。”

大珠：“老僧连舌头都没，有如何妄语？”

道光：“难道器世间，有情世间，你和我的存在，还有参禅说法的事实，都是假的吗？”

大珠：“都是真的！”

道光：“既是真的，你为什么都要否定呢？”

大珠：“假的，要否定；真的也要否定！”

道光终于言下大悟。

说到真理，有时要从肯定上去认识的，但有时也可从否定上去认识的。如般若心经云：“色即是空，空即是色，受想行识，亦复如是。”这就是从肯定中认识人生和世间的；般若心经又云：“无眼耳鼻舌身意，无色声香味触法。”这就是从否定中认识人生和世间的。大珠慧海禅师否定一切明句文身，不是妄语，因为否定一切，才是肯定一切。

Σαν μια λίμνη ή σαν ένα ποτήρι;

Κάποτε ζούσε ένας δάσκαλος του Ζεν, ο οποίος είχε ένα γκρινιάρη μαθητή.  Μια μέρα, ο δάσκαλος έστειλε τον μαθητή του στο παζάρι για να του αγοράσει αλάτι. Αφού επέστρεψε ο μαθητής, ο δάσκαλος του έδωσε εντολή αφού πάρει μια χούφτα απ' το αλάτι και την ρίξει μέσα σε ένα ποτήρι νερό, να πιει μια γουλιά από το διάλυμα.
"Πώς βρίσκεις την γεύση;", ρώτησε ο δάσκαλος.
Με μια έκφραση αποστροφής χαραγμένη στο πρόσωπο του ο μαθητής του απάντησε: "πάρα πολύ αλμυρή".
Λίγο αργότερα ο δάσκαλος τον οδήγησε σε μια λίμνη και για άλλη μια φορά του είπε να πάρει μια χούφτα αλάτι και να την ρίξει στο νερό. Στην συνέχεια τον προέτρεψε να δοκιμάσει το νερό της λίμνης.
Ο μαθητής σήκωσε λίγο νερό στα δύο του χέρια και ήπιε.
Ο δάσκαλος ρώτησε: "Τι γεύση έχει;"
"ευχάριστη", απάντησε ο μαθητής.
"εντόπισες καθόλου αλμύρα στην γεύση του;", ρώτησε ο δάσκαλος
"όχι", παρατήρησε ο μαθητής.
Χαμογελαστός και κουνώντας καταφατικά το κεφάλι εξήγησε τότε ο δάσκαλος στον μαθητή:
"Οι άσχημες στιγμές της ζωής, είναι όπως το αλάτι: Το πόσο έντονη μας φαίνεται η αλμυρή του γεύση, εξαρτάται από το μέγεθος του δοχείου στο οποίο το βάλαμε."
Εσύ; θέλεις να είσαι σαν ένα ποτήρι, ή σαν μια λίμνη;

一杯水和一片湖 　 一位禅学大师有一个老是爱抱怨的弟子。有一天，大师派这个弟子去集市买了一袋盐。弟子回来后，大师吩咐他抓一把盐放入一杯水中，然后喝一口。
“味道如何？”大师问道。
“咸得发苦。”弟子皱着眉头答道。
随后，大师又带着弟子来到湖边，吩咐他把剩下的盐撒进湖里，然后说道：“再尝尝湖水。”
弟子弯腰捧起湖水尝了尝。
大师问道：“什么味道？”
“纯净甜美。”弟子答道。
“尝到咸味了吗？”大师又问。
“没有。”弟子答道。
大师点了点头，微笑着对弟子说道：“生命中的痛苦是盐，它的咸淡取决于盛它的容器。”
你愿做一杯水，还是一片湖？